Alledaagse Verschijnselen – Ĉiutagaj Fenomenoj

ALARMBRIEF OVER MONDKAPJES

Ik zit nu in een alarmfase.

We moeten onmiddellijk uit de crisis komen. In een totalitaire zombiemaatschappij wil ik niet leven. We moeten nu wat doen!

Dit schreef ik aan vrienden en familie:

“Lieve mensen,

Vandaag vernam ik dat twee burgemeesters Aboutaleb (Rotterdam) en Halsema (Amsterdam) voorstanders zijn van een algemene mondkapjesplicht. Ik strijd al een tijd tegen deze plicht in het ov. Ik ben deze actie begonnen omdat ik door de ervaringen die ik heb bij het overlijden van mam, de laatste dag van haar leven als schokkend heb ervaren en er ernstig door beschadigd ben.

Als je een griezelverhaal wilt lezen dan kan dat via:

https://mijneigenwerk.antenna.nl/?page_id=5537

Ik heb grote angst omdat wij in een totalitaire zombiemaatschappij terecht gekomen zijn. Geloof wat je geloven wil, maar ik heb al veel gelezen over het nut van mondkapjes en steeds meer wordt duidelijk dat het dragen ervan  bijdraagt aan schijnveiligheid, zelfs Hugo de Jonge (minister van VWS) zei letterlijk dat mondkapjes bijdragen tot schijnveiligheid en dat we dat dus niet moeten doen. Dat kan ik je laten zien in een YouTubefilmpje.  Ze zijn schadelijk zijn voor de gezondheid.  In de Nieuwsberichten bij de petitie kun je lezen waarom de mondkapjes gevaarlijk zijn. Dit bevestigen immunologen. De kapjes zijn niet onderzocht op toxische en carcinogene stoffen, kleurstoffen en bleekmiddelen, maar komen mogelijkerwijs wel in je longen terecht.

Ik durf niet met het ov te reizen, zie wel eens een bus zie voorbijrijden en dan zie ik reizigers met een verminkt zombiegezicht.

Dit schrijf ik bij mijn petitie:

“Ik vraag u vriendelijk om mijn petitie ‘Geen mondkapjesverplichting in het openbaar vervoer.’ te steunen. De mondkapjesplicht is respectloos, repressief, onmenselijk, angstig makend, vernederend, ongezond en dient onmiddellijk afgeschaft te worden. Laat uw ware gezicht zien en onderteken mijn petitie. Hartelijk dank alvast.”

Zie: https://geenmondkapjeverplichtinov.petities.nl/

Als die burgemeesters hun zin  in krijgen dan moet je op straat een mondkapje dragen, dat is zoiezo totaal zinloos, buiten is er geen enkel besmettingsgevaar, neem dat van mij aan. Het is maar de vraag of er werkelijk een toename van besmettingen plaatsvindt, er worden meer  mensen getest en dus zijn er ook meer positieve resultaten. Maar,  die testen, de PCR-testen, zijn onbetrouwbaar omdat zij ook een positieve uitslag geven voor andere virussen zoals het Rhinovirus of Influenza. Bovendien betekent het niet dat een positieve uitslag betekent dat je nog besmet bent, ze kunnen ook aantonen dat de besmetting al lang voorbij is. Maar toch worden al deze cijfers op 1 hoop gegooid en in de media gebracht als een nieuwe besmettingsgolf en dus hebben overheden een drogreden om ons weer een nieuwe maatregel op te leggen. Het verband met ‘versoepelingen’ van maatregelen is er niet, wel een verband met vervuilde statistieken.

Ik kan en wil absoluut geen mondkapje dragen en ook niet leven in een wereld waarin ons menselijke natuurlijke gedrag geregisseerd wordt, mensen paranoïde met een boog om je heen lopen en hun identiteit kapot gemaakt wordt.

Ik heb nu medicatie tegen de angst, ik hoop dat het een beetje helpt, maar de enige echte oplossing is dat alle maatregelen direct van tafel geveegd worden en er ook geen noodwet (is ingediend bij de Tweede Kamer) komt die dit allemaal vastlegt. Een anderhalvemetersamenleving biedt geen toekomst, niet voor mij in ieder geval.

Ik citeer tot slot nog enkele zinnen van onze Koning Willem Alexander zoals hij die uitsprak op De Dam op 4 mei:

“Niet ‘normaal ‘ maken wat niet normaal is. Onze vrije democratische rechtsstaat koesteren en verdedigen. Want alleen die biedt bescherming tegen willekeur en waanzin.”

Duidelijker kan het niet gezegd worden.

Hartelijke groeten,

Bart.”

Tot zover mijn bericht aan mijn vrienden en familie.

Dit zijn de persberichten:

https://www.nu.nl/coronavirus/6066079/grapperhaus-toename-aantal-besmettingen-is-een-waarschuwing.html

https://www.nu.nl/coronavirus/6066122/aboutaleb-en-halsema-willen-dat-kabinet-mondkapjesplicht-onderzoekt.html

https://www.npostart.nl/nieuwsuur/22-07-2020/VPWON_131086

Geen mondkapjesverplichting in het openbaar vervoer

Bron afbeelding: https://www.viruswaanzin.be/post/als-een-schurken-door-het-leven

“Mondkapjes verplichten die geen enkel wetenschappelijk bewijs als grond hebben, is pure onkunde en kwaadwilligheid van deze regering. Politieke partijen doen er allemaal aan mee en gebruiken de mondkapjeswaanzin als verkiezingsstrategie en misleiden zo het volk om echt onderzoek te doen naar wat er echt gaande is.”

Citaat uit Viruswaanzin België.

Klik op de afbeelding om naar de petitie GEEN MONDKAPJESVERPLICHTING IN HET OPENBAAR VERVOER te gaan

Het zal jullie niet ontgaan zijn dat het dragen van een mondkapje voor reizigers en personeel in het openbaar vervoer verplicht gesteld wordt.

De maatregel zal op 1 juni van kracht gaan.

Ik maak mij ernstige zorgen over de invoering van deze maatregel. In de pers en ook op diverse webpagina’s van de RIVM, maar ook de WHO, is te lezen dat er grote twijfel bestaat dat door het dragen van niet-medische mond- en neuskapjes de veiligheid van passagiers en personeel in het openbaar vervoer zal toenemen. Het RIVM heeft al eens eerder verklaart dat de kans op het infectiegevaar zal toenemen t.g.v. onprofessioneel gebruik en het psychologische effect t.g.v. het dragen van de kapjes. Het psychologische effect zou kunnen zijn dat men de richtlijnen die van kracht zijn slordig gaat naleven en dat kan het gevolg hebben dat het infectiegevaar weer toeneemt en maatregelen weer verzwaard kunnen worden.

Het RIVM heeft verklaart dat de de gangbare maatregelen die nu gelden voldoende zijn en dat het dragen van mondkapjes geen toegevoegde waarde heeft.

De verplichting van het dragen van de kapjes op straffe van een flinke boete legt onnodig een zware druk op de reizigers die dagelijks afhankelijk zijn van het openbaar vervoer. De maatregel is overbodig omdat er al voldoende veilige afstand onderling gewaarborgd wordt, zoals dit nu al bestaat in de basisdienstregeling van de NS. Ook bij een uitbreiding van meer capaciteit kan deze dienstregeling gehandhaafd blijven.

Een intelligente (!) oplossing om een geleidelijke afbouw van de capaciteitsbeperkingen in het OV mogelijk te maken te maken zou het alternatief kunnen zijn. Een beleid dat gericht is op vertrouwen en verantwoordelijkheid van de reiziger, i.p.v. een beleid dat ingegeven is door angst en wantrouwen dat nu gevoerd wordt. Eén van de mogelijkheden om het openbaar vervoer gezonder te maken is om er voor te zorgen dat treinen, bussen, trams, gesloten veerponten en metrotreinen voorzien worden van ‘intelligente’ ventilatiesystemen. Ook kan er gewerkt worden aan een verruiming van de capaciteit door in treinen de eerste klas af te schaffen. Geef de fietser meer ruimte in treinen en de metro, i.p.v. de krapte waarmee men nu te maken heeft.

Meer over dit onderwerp is te lezen bij De Werkelijkheid van de Wereld.

Wanneer is jouw grens bereikt?

En als dat dan eindelijk zo ver is, wat ga je dan doen? Volg je het voorbeeld van Rosa Parks en durf je ongehoorzaam te zijn? Of ga je toch weer in de trein zitten met zo’n lapje voor je mond en denk je dan weer voor de zoveelste maal: “Waarom doe ik dit, waarom stel ik mij zo slaafs op?” Jouw grens is dan nog niet bereikt. Je bent bang, want je bent de enige die bezwaren heeft tegen deze dwangmaatregel, denk je.  Maar dat is niet zo. Het lijkt zo. Omdat bijna iedereen bang is. Maar laat je dan inspireren door de kracht van de geweldloze acties die tot veranderingen hebben geleid en laten zien dat je de angst kunt overwinnen. Je kunt je dan weer veilig voelen en  weer veilig zijn. Angst wordt omgezet in zelfvertrouwen, zelfvertrouwen in actie, actie in verandering. Echt, je hoeft niet aan jezelf te twijfelen en je telkens weer af te vragen of… Je weet het al lang, je hoeft jezelf niet meer te overtuigen, deze wet, verordening,  verplichting of maatregel is immoreel,  respectloos, afzichtelijk,  repressief, onmenselijk, pijnlijk, angst makend, vernederend, ongezond,  nu moet het stoppen. Doe het. Velen gingen jou voor. Mondkapjesplicht is,  respectloos, afzichtelijk,  repressief, identiteitsverminking, onmenselijk, pijnlijk, angst makend, vernederend, ongezond.

MASSAMOORD?

“Lissabon bewijst dat het invoeren van de mondmaskerplicht in gesloten ruimten de kans op besmetting vertienvoudigd. De WHO bevestigd dat het eerder om een aerosole besmetting dan druppelbesmetting gaat. Als we daarenboven in rekening nemen dat men in de krokusvakantie al op de hoogte was van het virus. Als data in China al vroeg aantoonden dat de letaliteit het hoogst is bij bejaarden en bepaalde risiscogroepen. Indien je als raadgevend viroloog/virusstrateeg het hoogste aantal doden per miljoen inwoners in de wereld registreert, met tal van vrijheidsberovende maatregelen faalt in het voorkomen van een tweede golf, en blijft volharden in eigen science fiction, dan is er geen andere term dan schuldig verzuim in het beschermen van de volksgezondheid. Dan is de totale bevolking verworden tot een virologisch en psychologisch proefkonijn. Dan moet je ter verantwoording worden geroepen, desnoods voor het volkstribunaal in Den Haag. Immers een dergelijke schaal van beroven van mensenlevens in naam van de wetenschap hebben we sinds de genocide niet meer gezien. Wij stellen ook voor dat er een internationaal tribunaal wordt opgericht voor massamoord van ondernemingen.”

Bron: Viruswaanzin België.

 

Alledaagse Verschijnselen

Redakcio: Jacob Ter Blijt, Wederik van Geel, Maria Distel, Simon Trap,  Adelbrecht van Herik & Rudolf Veenendaal, Johan Wilgenbos.

Redactie: Jacob Ter Blijt, Wederik van Geel, Maria Distel, Simon Trap,  Adelbrecht van Herik & Rudolf Veenendaal, Johan Wilgenbos.

Voor overname van artikelen en ander materiaal zie:

Aŭtorarajto Mia Propra Verko/VAZNak/Laborgrupo Kritikaj Spiritoj (Auteursrecht Mijn Eigen Werk/VAZNaK/Werkgroep Kritische Geesten)

Overname van tekst, foto’s en ander materiaal zonder toestemming is verboden! Alle rechten voorbehouden!

© Culturele Verschijnselen 2020.

 Vanaf  10 december 2013 begon Maria Distel  i.s.m.  gastredacteuren, schrijvers, kunstenaars, filosofen, dichters, anarchisten, hoogsensitieven, lichtbrengers, zelfdoeners, wereldverbeteraars, ontgoochelaars en anderen deze nieuwe pagina Alledaagse Verschijnselen.

Doe maar een frietje Alledaags...

Doe maar een frietje Alledaags…

 

Landgenoten !!!

Het is gedaan met ons land! Binnenkort zal ons landje verzwolgen worden door de golven van de Noordzee. Een tsunami zal het westen van ons kikkerlandje wegspoelen. Het land waar we zo trots op zijn zal uiteindelijk geheel verwoest worden door de agressieve werking van het zeewater. Lees verder bij ‘Verhalen’.

(1) Een brief aan alle Nederlanders van Rutger Bregman is hier te lezen. Hier vogt mijn antwoord:

Beste Rutger,

Waarom ben je zo overtuigd van je eigen gelijk? Zo erg zelfs, dat je een brief aan het Nederlandse volk geschreven hebt. Je vindt dat je het Nederlandse volk moet waarschuwen tegen de enorme catastrofe die volgens jou ons zal overkomen. Want, je weet het zeker. En als we nu niets doen, dan is het te laat. Dan zijn we reddeloos verloren. Je weet het zeker, de zeespiegel stijgt enorm hard, harder dan je al vermoedde waarschijnlijk. En je weet het zeker, want je hebt zeven wetenschappers geïnterviewd en dus moet het wel waar zijn. Maar het zijn maar zeven wetenschappers die als ik het goed begrepen heb ook heel erg overtuigd zijn van hun gelijk, hun gelijk dat in beton gegoten is. Twijfelen mag niet, want dat kan niet in ‘de’ wetenschap. Maar als ‘de’ wetenschap of beter gezegd de mensen die zich wetenschappers noemen niet meer mogen twijfelen dan is dat de dood van ‘de’ wetenschap. Wat jij nu doet is de twijfelaars buiten schot houden en daarmee schep je een oneerlijk beeld van de werkelijkheid. En dat schotel je nu voor aan het hele Nederlandse volk nota bene.

Wat wil je bereiken met je brief? Angst en paniek zaaien? Een doemscenario neerzetten? Het volk beïnvloeden? Of de politiek? Of je eigen angsten kwijtraken? Nederland van de ondergang redden?

Rutger, ben je ook bereid om eens naar andere scenario’s te kijken en wellicht ook bereid om te relativeren? Te willen relativeren?

Heb je wel eens het boek Spiegelzee van aardwetenschapper Salomon Kroonenberg gelezen dat in 2017 verscheen bij Atlas Contact? De geofysicus pleit in zijn boek, maar ook in bijvoorbeeld zijn boek ‘De menselijke maat’ er voor om over grotere tijdschalen te kijken in plaats van niet langer dan een mensenleven lang. De zeespiegel stijgt en de zeespiegel daalt en de mens heeft zich telkens weer aan weten te passen. Hij ging mee met klimaatveranderingen en nu zou dat plotseling niet meer kunnen.

Op pagina 161 van Spiegelzee staat dat het klimaat 6000 jaar geleden warmer was dan nu. “Het was het klimaatoptimum van het Holoceen, keurig volgens de Milanković-cycli (…).” staat er te lezen. En zo gaat Salomon verder: “gletsjers in de Alpen waren toen aanzienlijk kleiner dan nu.”  Op pagina 210 is heel erg duidelijk op een foto te zien hoe de Mendenhallgletsjer in Alaska zich sinds 1760 aan het terug trekken is met variërende snelheden. Tweeduizend jaar oude boomstronken komen onder gletsjer vandaan.

Hoe alarmerend is eigenlijk de huidige zeespiegelstijging te noemen en hoe aannemelijk is het dat de zeespiegel met een razende snelheid zal stijgen?  Als je Spiegelzee gelezen had, dan had je kunnen concluderen dat de zeespiegelstijging al eeuwen lang en tot op heden niet in een versnelling gekomen is en dat er geen duidelijke aanwijzingen zijn die dat aannemelijk maken. De maximale zeespiegelstijging voor de Nederlandse kust is 20 cm per eeuw, inclusief de bodemdaling in het westen van 5 cm per eeuw. Daarentegen stijgt het oosten van ons land tot wel 20 cm per eeuw. Dit blijkt uit metingen en uit geologisch onderzoek. De zeespiegelstijging is niet overal hetzelfde op de wereld, verschillen worden veroorzaakt door de stand van de aarde t.o.v. de maan.

Op pagina 217 wordt gesproken over de mogelijke invloed van de uitstoot van broeikasgassen op de natuurlijke zeespiegelstijging. Onder redactie van John de Ronde van Deltares werd het onderzoeksrapport zeespiegelmonitor in 2014 uitgebracht. John de Ronde die zich al dertig jaar bezighoudt met de Nederlandse zeespiegel stelt: “met behulp van satellietdata is geen betrouwbare maat voor de zeespiegelstijging langs de Nederlandse kust te verkrijgen dan met behulp van de getijdenstations.”   Als je dus alleen maar uitgaat van de metingen van satellieten, dan kom je bedrogen uit.  Wie verder leest komt op pagina 219 uit op de conclusie dat “de invloed van de uitstoot van broeikasgassen op de zeespiegel tot nu toe onzichtbaar is”.

Nog een citaat: “Wie zich zorgen maakt over een stijgende zeespiegel, vergeet dat de mensheid zoiets al eerder heeft meegemaakt (…). In het koudste deel van de laatste ijstijd 20.000 jaar geleden, stond hij juist 120 meter lager, en lag de Noordzee droog. De stijging die door de het smelten van de ijskappen daar weer op volgde ging soms wel 20 keer zo snel als nu” (achterzijde van het boek).

Behalve Spiegelzee wil ik je van harte ‘De menselijke maat – De aarde over tienduizend jaar’ waar ik al eerder naar verwees, aanbevelen om te lezen. Een citaat op de achterzijde van de tweede titel: “Wij mensen kijken door een zo nauw sleutelgat dat we denken dat het klimaat nu voor het eerst verandert, en dat het niet meer zal gebeuren als we maar braaf zijn (…).”

Je vergelijkt de watersnoodramp van 1953 met de catastrofe in het jaar 2100 die je denkt te kunnen voorspellen, maar deze vergelijking loopt mank. En met voorspellingen moet je voorzichtig zijn. Er zijn zoveel mogelijke verklaringen te geven voor de grillen van ons zeeklimaat en het nog grotere complexe wereldklimaat dat er nu nog niets met zekerheid over te zeggen valt. De watersnoodramp van 1953 werd niet veroorzaakt door klimaatverandering of een stijgende zeespiegel. De oorzaak was een stormvloed in combinatie met springtij. Een stormvloed met een herhalingstijd van tienduizend jaar. Daar zijn onze dijken nu op gebouwd (pag. 300, De menselijke maat).

Als je meer wilt weten over de relatie die er niet bestaat tussen het gehalte CO2 in de lucht en de zeespiegelstijging dan raad ik je aan om de epiloog van ‘De menselijke maat’ te lezen. Eigenlijk natuurlijk het hele boek waarin Salomon Kroonenberg vertelt over de natuurlijke processen van klimaatveranderingen en 10.000 jaar vooruit durft te kijken.

Groeten,

Rudolf Veenendaal.

PS. De zeedijken  voor onze kust liggen op Deltahoogte, 12 meter boven het gemiddelde zeeniveau.

Salomon Kroonenberg – Spiegelzee; De zeespiegelgeschiedenis van de mens; Uitgeverij Atlas Contact Amsterdam/Antwerpen 2017.

ISBN 978 90 450 3296 2

Salomon Kroonenberg – De menselijke maat De aarde over tienduizend jaar; Uitgeverij Atlas Contact Amsterdam/Antwerpen 2006, achttiende druk maart 2019; ISBN 978 90 254 3950 7.

Hee Espejertje !

Wat zeg je nu? Verkloten zij het klimaat? Hoe doe je dat dan ‘het klimaat verkloten?’ Kun je dan ook het weer verkloten? Denk je dat echt? En nu ben je verontwaardigd omdat je zegt dat je korter moet douchen? Kom nou! Wat ben jij een verwend westers luxebeest. Hoe lang en hoe vaak douche jij eigenlijk? Weet jij dan niet dat er in 2015 nog 844 miljoen mensen verstoken waren van welke watervoorziening dan ook? En dat 159 miljoen mensen aangewezen waren op ongezuiverd oppervlaktewater?

En weet je dan ook niet dat er 842.000 mensen (dat is net zo veel als inwoners van Amsterdam) elk jaar sterven ten gevolge van vervuild drinkwater? En dat jij, espejertje dagelijks gezuiverd water door de plee spoelt? Wij hebben het beste leidingwater ter wereld en dan klaag jij dat je korter moet douchen. Schaam jij je niet?

En dat plakplaatje die je zo ijverig op lantaarnpalen en andere palen hebt geplakt is uit plastic gemaakt en dat weer uit aardolie, net zoals de kleurstoffen van die plakplaatjes. Aardolie die misschien wel door SHELL voor jou uit de grond gepompt is.

Alles, maar dan ook alles was jij bezit, het huis waar in je woont, de inboedel die je hebt, de fiets waar op je rijdt, alles is olieafhankelijk. En, jouw energieverslindende en milieuvernietigende ‘smartphone’ ook. SHELL helpt, maar wie helpt SHELL?

Hoe eeuwig zingen de bossen?

Afbeelding Helmuth Ellgaard – Bron: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Und_ewig_singen_die_W%C3%A4lder_(filmposter).jpg

Dat is de vraag die aardwetenschapper Salomon Kroonenberg stelt in zijn boek ‘De menselijke maat – de aarde over tienduizend jaar’. Zijn verhaal, het hoofdstuk over zijn ervaringen in het Surinaamse regenwoud, zijn beschrijvingen over de enorme biodiversiteit in dat gebied is een prachtig verhaal. Het gezang van de bossen klinkt  daar al eeuwig hetzelfde in tegenstelling tot de bossen hier die volgens hem al te veel meegemaakt hebben.

Hoe eeuwig zingen de bossen in ons land? Niet erg lang meer als het aan zogenaamde volksvertegenwoordigers ligt. Dat weten wij inmiddels al. Over het Amzonewoud, waar Salomon Kroonenberg enthousiast over schrijft, weten wij bij meer dan onze eigen bossen met een aanzienlijke kleinere biodiversiteit. Het regenwoud wordt bedreigd, dat is zeker waar, maar in een hoger tempo dan de verwoesting van dat enorme woud (8 miljoen viekante kilometer, 195 maal Nederland) worden in ons land bossen ‘gekapt’. Een voorbeeld van deze verwoesting vindt in het Noordhollandse duingebied plaats, met name het Schoorlse Duingebied. Hierover kunt in onderstaand artikel lezen. Als laatste (voorlopige?) redmiddel heb ik na een oproep van de Duinstichting mijn protestbrief geschreven. Deze kunt u hier lezen.

Goede dag,

Ik maak mij ernstige zorgen over de grootschalige kap in verschillende Noord-Hollandse duingebieden. Kennelijk is het bij u nog niet voldoende doorgedrongen hoe belangrijk is om onze bossen te behouden. Dit maak ik op uit de meerderheid van politieke partijen die voornemens zijn vóór grootschalige kap te stemmen.

Bossen zijn meer dan een verzameling bomen. Bossen kenmerken zich door hun bijzondere ecologische structuur, bieden veel soorten organismen een ‘huis’, reguleren de waterhuishouding, het zijn luchtzuiveraars, zorgen voor verkoeling, beschermen tegen fijnstof en stuifzand, herbergen zeldzame soorten organismen die buiten het bos niet voorkomen.

Het kappen van bossen heeft een verwoestende uitwerking, niet alleen een groot aantal bomen verdwijnen, maar ook de bodemstructuur wordt ernstig beschadigd. In de bodem bevindt zich het bloedvatenstelsel van het bos met een enorme uitgestrektheid en een geniale werking. Je kunt dit stelsel vergelijken met het internet volgens sommigen, al vind ik ‘het leven’ moeilijk te vergelijken is met techniek. Toch is er wel een overeenkomst te noemen, namelijk het doorgeven en verspreiden van informatie. Ook voedingsstoffen worden in dit zogenaamde WWW (Wood Wide Web) verspreid en doorgegeven naar de plaatsen die het op het juiste moment nodig hebben, zoals boomwortels. Ik spreek hier over een werk van schimmels dat in een perfecte symbiose met de bomen en planten het bos vitaal houden.

De Schoorlse Duinen, met name het van Steijnbos en Leeuwenkuilbos herbergen talloze mossen en schimmels (dus ook paddenstoelen). Het gebied heeft momenteel een grote variatie aan natuurkwaliteiten.

Ik citeer ten slotte uit een artikel van Rudolf Veenendaal het volgende:

De Schoorlse Duinen zijn zo bijzonder, omdat de afwisseling zo groot is en er
kunnen vele soorten planten en dieren leven. Tegenwoordig wordt er veel over
‘biodiversiteit’ gesproken, maar lange tijd was er geen haar op mijn hoofd die
zich daarmee bezig heeft gehouden. En zeker als kind of grote jongen niet. De
variatie en de kracht die van het gebied uit gaat is zo sterk, dat het niet zoveel
uitmaakt of het bos voornamelijk uit dennen bestaat. Ik en vele anderen weten
niet beter dan dat er in en om Schoorl veel bos, een dennenbos afgewisseld
met loofbos is met voldoende variatie. Er is veel waardering voor het
gebied.
Elke zandkorrel, elk plantje, paadje, bosje, struik, de schelpenpaden, de geur
van het zand, elke boom of jonge twijg, de vogels, de wind die altijd al zijn
weg heeft kunnen vinden, de konijnen, de afwezigheid van autoverkeer,
slechts fietsers, wandelaars, vogelaars, het licht, het ruisen van dennen,

deze ruisen anders dan de loofbomen, de stilte, de duintoppen met de dennen,
gelegen in de verte en o zo welkom op een warme zomerdag, alles, alles hoort
erbij.

IK VRAAG U MET KLEM OP 3 FEBRUARI TÉGEN DE BOMENKAP TE STEMMEN!

Groeten, Adelbrecht van Herik.

Wat zijn Bomen waard?

Ja, je ziet het goed, ik schrijf Bomen met een hoofdletter.
Bomen zijn voor mij heel wat waard. Ik heb altijd al heel erg veel van Bomen gehouden. Deze bijzondere wezens ken ik al van jongs af aan, vanaf mijn kind zijn toen ik opgroeide in mijn geboortestad Breda. Wij hadden twee hoge berken in de tuin, maar dat is een verhaal apart, ik ga het verder over de bossen hebben.
Rond Breda liggen een aantal bossen en bosjes en een van de bekendste is het oudste cultuurbos van ons (bosarme) land, het Mastbos. Gedeeltelijk is dit loofbos, maar vooral is het een naaldbomenbos. De grove den is hier de Bomen boomsoort die op grote schaal in 1515 door Graaf Hendrik III gezaaid is. De bomen werden gebuikt voor de masten van schepen en in de bouw.

Wij (ons gezin) kwamen vroeger veel in het Mastbos en daar speelden we, aten onze buitenmaaltijd aan één van de houten tafels op het ‘verre’ speelweitje en we hebben er honderden keren de Eeuwige Laan befietst.
(Ook dankzij de padvinderij kwamen mijn broer en ik voor een of ander spel geregeld in het bos, al heb ik van die organisatie een niet al te hoge welpenpet op. Plotseling werden wij door onze moeder daar bij die wereldorganisatie gedropt zonder dat wij daar zeggenschap over hadden. En zo werden wij gedwongen om militairtje te spelen en de plichten te doen tegenover god en mijn land, omdat wij nu eenmaal bij een christelijke groep ingelijfd werden en nog niet voorzien waren van een kritische geest waardoor we als onkerkelijken en van huis uit niet vaderlandlievenden braaf als kind trouw zweerden aan deze abstracte verschijnselen.)

Wat ouder geworden vergezelde ik mijn moeder met fietstochten waarbij we ook andere bossen aandeden. Mijn liefde voor de natuur en met name ‘het bos’ (en het fietsen) groeide.
Ook tijdens de zomervakanties werden wij, ons gezin, rijkelijk voorzien van een flinke dosis natuur: duin, bos, heide, strand en zee in één van de mooiste gebieden van ons land: Schoorl.

De omgeving van Schoorl, het duingebied, maar ook het bos grenzend aan het dorp en lommerrijke laantjes vormen te samen een groene, weldadige , ontspannen, liefelijke, ontroerende, rustige en vredelievend gebied, een klein kwetsbaar paradijsje van onschatbare en onbeschrijfelijke waarde.
Als kind verlangde ik telkens weer naar de zomervakantie om lekker buiten te kunnen zijn, te kunnen spelen, in het bos en in de duinen te fietsen en wandelen, naar zee te kunnen gaan en dan later op de dag weer terug naar ons vakantieverblijf waar wij twee weken mochten verblijven.

Maar twee weken per jaar konden wij bevrijd van de troosteloze thuissituatie, zo heb ik het als kleine jongen ervaren, op de mooiste plek van de wereld zijn.
Een gelukzalige belevenis ver, heel erg ver van Breda vandaan.
Later, toen ik ‘op kamers ging wonen’, het moederlijk huis verliet en neerstreek in Kwadijk, een dorpje gelegen in het toenmalige Noord-Hollandse gemeente Zeevang, werd het weer zeer aantrekkelijk om weer het Schoorlse Paradijs te gaan bezoeken. Dat kon nu op de fiets in één dag bereikt worden.
Later heb ik vanuit mijn vorige woonplaats Amsterdam vele fietstochten naar de Schoorlse Duinen, maar ook de Kennemerduinen en het NoordHollands Duinreservaat gemaakt. Ik woon nu in Nijmegen met veel natuur en schoonheid onder handbereik, te voet kan ik de bossen en het ruige polderlandschap bereiken, maar de Duinen, het Duinlandschap (ook met hoofdletter) dat mis ik hier. Het Duinlandschap is uniek en zeldzaam in zijn soort, en het enige natuurgebied in de omgeving van Amsterdam. Gelukkig was dat wel op fietsafstand en goed bereikbaar met de trein.

Wij, mijn broer, zussen en ikzelf groeiden in een ongunstige leefomgeving en in armoede thuis op. Mijn moeder was niet in staat om zelf een vakantie te betalen. Wij hadden het geluk dat mijn moeder financiële steun kon krijgen van een vrijzinnig protestants kerkgenootschap waar zij lid van was. Dit genootschap had een vrijplaatsenfonds waarmee onze vakantie betaald kon worden en het mogelijk maakte om jaren achter elkaar vakantie te vieren in een groot vakantiehuis dat in het bos aan de rand van het dorp, gelegen aan de voet van de Schoorlse Duinen was. Een bijzonder fijne plek waar ik als jongetje mijn geluk op kon door te spelen met zand, takjes en schelpen die ook buiten het strand overal te vinden waren. De mooiste herinneringen uit mijn jeugd, als klein kind en als groter kind, hebben bij mij een bijzondere plek in mijn hart verovert.

De herinneringen konden weer tot leven komen telkens als ik op de fiets, al was het maar voor één middag in de Kennemerduinen, in de sfeer terecht kwam die ik zo vaak beleefd had. Een sfeer die gemaakt wordt door het samen gaan en zijn van wit zand, zo zuiver en schitterend in het zonlicht, de eeuwige geur en het magische ruisen van de dennen, het duinlandschap met struiken, heide en reliëf. De paden met hun geheimzinnigheid, maar ook de open en natte gedeeltes waar vogels kunnen broeden. En niet te vergeten de legendarische plekken als de Berenkuil en Minkema, de ene uitspanning midden in het bos en de andere boven op een duintop in Camperduin met uitzicht op de zee.

Zicht op Camperduin

De duinen, waar ik midden in het hoogseizoen nog stille afgelegen plekjes kon vinden en verkoeling zocht onder de bomen.

De Schoorlse Duinen zijn zo bijzonder, omdat de afwisseling zo groot is en er kunnen vele soorten planten en dieren leven. Tegenwoordig wordt er veel over ‘biodiversiteit’ gesproken, maar lange tijd was er geen haar op mijn hoofd die zich daarmee bezig heeft gehouden. En zeker als kind of grote jongen niet. De variatie en de kracht die van het gebied uit gaat is zo sterk, dat het niet zoveel uitmaakt of het bos voornamelijk uit dennen bestaat. Ik en vele anderen weten niet beter dan dat er in en om Schoorl veel bos, een dennenbos afgewisseld met loofbos is met voldoende variatie. Er is veel waardering voor het gebied.
Elke zandkorrel, elk plantje, paadje, bosje, struik, de schelpenpaden, de geur van het zand, elke boom of jonge twijg, de vogels, de wind die altijd al zijn weg heeft kunnen vinden, de konijnen, de afwezigheid van autoverkeer, slechts fietsers, wandelaars, vogelaars, het licht, het ruisen van de dennen, deze ruisen anders dan de loofbomen, de stilte, de duintoppen met de dennen, gelegen in de verte en o zo welkom op een warme zomerdag, alles, alles hoort erbij.

En nu, gaat er iets verschrikkelijks gebeuren.

Staatsbosbeheer gaat het Schoorlse Bos vernietigen. Het Hart eruit halen. Omdat deze ‘verzelfstandigde’ organisatie geld nodig heeft en drogredenen hanteert om minstens 98 ha bos kaal te kappen onder het mom van ‘natuurbeheer en het terug brengen van biodiversiteit’¹.  Wat je overhoudt is een woestijn en een enorme stapel hout. En dat laatste levert veel geld op. Staatsbosbeheer (SBB) maakt veel kapot en hoopt steun van het publiek te krijgen met een mooi verhaal over ‘biodiversiteit’, want dat schijnt in de mode te zijn. Er gaat veel verloren in en korte tijd en er komt niets voor terug.
Het mooiste uit mijn jeugd wordt kapotgemaakt, ik durf er niet meer terug te komen om niet verscheurd te worden door machteloze woede, gevoelens van afschuw en verdriet.

Bomen zijn levende wezens en voor veel diersoorten, planten en onze eigen soort van vitaal belang. Dat weet iedereen, ook die lui van SBB die met hun moordende motorzagen meedogenloos boom voor boom omzagen.²
Als mensen massaal omgebracht worden, dan heet dat genocide, hoe heet het dan als andere levende wezens massaal omgebracht worden?
Alsof het zwaar gestoorden zijn, gaan de zagers te werk, is dat dan niet ernstig gestoord crimineel?

Ruim 17.000 duin- en bosliefhebbers hebben de petitie voor het behoud van de Schoorlse Bossen getekend. Dat is het minste dat je kunt doen. Meer acties zullen hard nodig zijn, zodat elke bedreigde boom blijft staan waar die hoort te staan: in de Schoorlse Duinen!

Zie: http://www.schoorlsebosmoetblijven.nl/

https://petities.nl/petitions/stop-grootschalige-bomenkap-een-ander-en-duurzamer-natuurbeleid

¹Het naaldbomenbos en zeker het al meer ontwikkelde bos van de Schoorlse Duinen is een biotoop die een grote biodiversiteit kent volgens de Mycologische Vereniging. Zij beschrijven in hun brochure Naaldbossen in Nederland de rijkdom van het grote aantal paddenstoelsoorten en de ecosystemen die je aantreft in een naaldbomenbos. Door het omzagen en uitdunnen van deze soort bossen vernietig je kostbare en bedreigde paddenstoelenpopulaties en ecosystemen. Lees hun brochure ‘Naaldbossen in Nederland – bedreigde levensgemeenschappen.
²In Nederland vindt in meer bossen grootschalige bomenkap plaats.  Om gezamenlijk een vuist tegen de kap te maken, is er een petitie met opgesteld. Ik vraag u dringend om de petitie te tekenen! U vindt deze door de link https://petities.nl/petitions/stop-grootschalige-bomenkap-een-ander-en-duurzamer-natuurbeleid
aan te klikken.

© Rudolf Veenendaal & Culturele Verschijnselen 2018-2020

Stilte versus lawaai

Het is goed dat één van de 365 dagen per jaar een Stiltedag1 is, want, wanneer en waar is het nog stil?

Wat is stilte? Het is niet simpel het ontbreken van geluid, want dat bestaat niet.2 Meestal is stilte het aanwezig zijn van ‘een beetje geluid’ dat (af en toe) wordt waargenomen door iemand die zich in een ruimte of een plek bevindt die niet onder invloed staat van bijvoorbeeld stedelijk geluid, in het bijzonder mechanisch geluid.

Dan is de stilte in wezen innerlijke stilte zonder afgeleid te zijn door omgevingsgeluid of in het gunstigste geval nog het ontbreken van omgevingsgeluid. Hooguit hoor je het suizen in je oor, je ademhaling of het borrelende geluid van je darmen, het kraken van een gewricht of het bonzen van je hart, een zuchtje wind. Die innerlijke stilte kan bijvoorbeeld d.m.v. meditatie bereikt worden, maar velen van ons kennen deze ervaring ook tijdens een bezoekje aan de ‘natuur’, maar ook soms bij het beluisteren van muziek of bij een andere vorm van ‘kunstervaring’. Of in een moment van extase, of vervoering. In deze gevallen kan de aanwezigheid van geluid de stilte benadrukken. Het is even in dat moment weer tot je zelf komen, zonder afleiding van allerlei prikkels, et cetera. Je geest krijgt de ruimte en er ontstaat ontspanning. Stilte is ruimte, het is het creëren van psychische ruimte. Het is benauwdheid versus ademhalen.

Behalve de auditieve stilte bestaat er natuurlijk ook visuele stilte in tegenstelling tot visueel lawaai, denk maar aan de uitdrukking ‘schreeuwerige plaatjes’, lelijke en opdringerige beelden die overal en vooral via diverse media en op straat te zien zijn. Maar daar gaat dit artikel niet over.

Lawaaidagen

De overige dagen van het jaar zijn geluidsdagen of zelfs ‘lawaaidagen’. Men hoeft er geen moeite voor te doen. Het geluid, de geluiden, meestal niet de prettigste in hun soort dringen zich als vanzelf aan ons op. In de vorm van mechanisch geluid, muziek, huiselijke geluiden, verkeer, stemmen, enzovoort. Veel van dit soort geluiden worden over het algemeen vaak als hinderlijk ervaren, zijn dan grensoverschrijdend en vormen overlast. Eigenlijk elk geluid dat te hard is of op ‘het verkeerde tijdstip’, wordt als overlast ervaren, ‘mooie’ muziek ook. Het gaat altijd over grenzen.

Herrie, geluidsoverlast, lawaai, een overdaad aan geluid, geluidsterreur, het zijn ervaringen die grensoverschrijdend zijn en hebben overeenkomst met dictatuur en marteling, je weet nooit wanneer het ophoudt, dat is het beangstigende. Geluidsoverlast gaat grenzen over, dringt de privé-ruimte binnen en tast de persoonlijke levenssfeer aan, maakt wonden, en heeft in mijn geval een deel van mijn zomer vergald en daarmee een deel van mijn kostbare levenstijd.

Vlak voor mijn vakantie schreef ik wanhopig:

Ineens duikt de herrieterreur weer op, want het geluid van twee afschuwelijke bosmaaiers verwoesten met grof geweld mijn ochtendrust. Woedend, ziedend, exploderend stond ik op en vloekte en schreeuwde ik van wanhoop……….Ja mensen het is een zegen om naast een parkje te wonen! Zomers bosmaaiers en in het najaar bladblazers. Heerlijk al dat groen, maar ik hoor geen vogel meer fluiten.”

Geluidsoverlast tast de basisveiligheid aan. Je kunt je er niet tegen wapenen (oordoppen helpen niet), of het wordt burenoorlog of straatguerrilla.

Als de grenzen zodanig overschreden worden dat de steenboormachine dwars door mijn matras lijkt te gaan, terwijl ik een poging doe om mijn nachtrust tot een goed einde probeer te brengen, dan rest er niets anders meer dan dat ik de behoefte krijg om geweld te gaan gebruiken. Of het enige wat je nog kan doen is wegvluchten, of wat soms helpt is het SOS (Stap terug – Observeer – Stuur bij) toepassen om de woede te temmen en daarna het huis uit te gaan om dan op de fiets te stappen en de opgefokte energie kwijt te fietsen. Hopelijk kom je onderweg geen bladblazers tegen met hun verwoestende herrie en tweetaktmotorstank.

Over geluidsoverlast zijn artikelen geschreven, documentaires gemaakt, milieurapportages en literatuur zijn verschenen en er zijn webpagina’s te vinden. Ze gaan dus over geluidsoverlast, een te veel aan geluid.

Stiltewetten

Uit een sterk verlangen naar Stilte of in ieder geval geen herrie, vraag ik mij af waarom er geen stiltewetten bestaan. Waarom is Het Recht op Stilte geen mensenrecht? Citaat uit de webpagina van de ‘De Dag van De Stilte’:

Stilte is universeel, zij is van niemand en van ons allemaal. Zij verbindt mensen met elkaar, ongeacht cultuur, religie of politieke overtuiging.” Zo zou het wetsartikel in verkorte vorm kunnen luiden.

Experimenten

Met Stilte is net zoals met geluid geëxperimenteerd.

De kunstenaar John Cage (1912-1992) is beroemd geworden met zijn compositie 4’33” uit 1952, een werk, waarin het toevallige omgevingsgeluid van belang is. De uitvoering van het werk, dat uit drie delen bestaat, plaatst de componist zich in de traditie van de Oosterse filosofie. De intentie van de componist is van geen belang en muziek als puur klank is gelijkgeschakeld aan het leven. Door deze compositie herdefinieerde de componist stilte als een afwezigheid van intentioneel geluid of het opheffen van bewustzijn.”

(Bron: Wikipedia over John Cage)

Een andere componist en geluidskunstenaar is de Britse Mark Poysden. In zijn geluidscompositie Dutch Summer uit 2001 speelt het toeval ook mee en kan men daarom tot de Aleatorische muziek rekenen.

Dutch Summer (2001). Dutch Summer is een prachtige opname van een zomerse regenbui in Amsterdam. Mark Poysden kwam laat thuis na een optreden toen hij buiten een geluid hoorde dat nog het meest leek op het scheuren van papier. Toen hij uit zijn raam keek, zag hij dat het was gaan regenen en dat er waterdruppels uit de regenpijp op een kapot plastic bekertje terecht kwamen. Hij klemde een microfoon tussen het raam en startte de opname. Later realiseerde hij zich dat, omdat de microfoon tussen het raam geklemd had gezeten, hij ook allerlei subsonische frequenties3 had opgenomen. Als je op laag volume naar het stuk luistert, heeft het een ontspannende werking maar als je het volume opvoert wordt het een echt lawaaistuk. Opgenomen op de eerste dag van de zomer op 21 juni 2001 van 04:03 tot 05:07 uur.”

Aldus een citaat van de Concertzender.

Mijn vraag is hierbij: componeert de kunstenaar met geluid of met stilte?

Begrenzingen van stilte

Waar ligt dan de grens tussen stilte, geluid en muziek? Kan men de stilte afbakenen of is deze ‘vloeibaar’? Is omgevingsgeluid muziek, of dient het gecomponeerd te worden? Bestaat stilteoverlast? Dat is een vraag die nu in mij opkomt, want is ‘stilte’ altijd een ‘zegen’? Wordt in ‘spirituele kringen’4 niet te veel de nadruk gelegd of zelfs uitsluitend de nadruk gelegd op de voordelen van stilte? Hoe kan het dan dat sommige mensen stilte als beklemmend ervaren?

Geluidskunst

Ik heb ook geluidscomposities gemaakt, maar kan op deze vragen nu geen antwoord geven. Wel kan ik iets zeggen over het maken van geluidskunst. Het componeren van geluidskunst is vanuit de liefde of fascinatie voor, of anders onopgemerkt geluid, in een nieuwe of vervreemdde context brengen, op een niet alledaagse manier van geluid of geluiden benadrukken, ten gehore brengen en herontdekken. Het is bewustwording van hoe mooi of vervreemdend of hoe wonderbaarlijk geluid kan zijn. Maar geluidskunst hoeft niet gecomponeerd te worden.

Mooie muziek , dat kan soms geluidskunst zijn, daar hoeft, althans niet direct een mens aan te pas te komen, zoals ik hoorde tijdens een wandeling ergens in Transsylvanië (Roemenië) met het koeienbellenconcert van een kudde koeien in de verte. Muziek dat uit een andere wereld of dimensie leek te komen en nooit na te spelen valt, een volstrekt unieke gebeurtenis. Dit klonk zó betoverend. Helaas heb ik er geen opnamen van.

Echte Stilte bestaat alleen in laboratoriumomstandigheden, in een vacuüm en geluid bestaat alleen als er een medium, bijvoorbeeld lucht of water aanwezig is waarin het geluid zich kan voortplanten. Buiten de aarde is het STIL.

En, de grote STILTE is natuurlijk ook de dood.

Kabaal en rumoer

Kabaal en rumoer, ook de menselijke geest is er niet vrij van. We kunnen het wel rustiger ‘in ons hoofd’ krijgen, maar, mijn ervaring is dat het er bijna nooit stil wordt. Het kabaal, de chaos, het gepieker, dwangmatige gedachten, angst, het houdt maar niet op. Geluidsoverlast in de geest.

Zucht.

Nu even bijkomen na ruim 1500 woorden.

De noodzakelijke stilte.

Laat het één dag Stil zijn, vandaag dus, en morgen ook. En overmorgen. En daarna.

Voor altijd Rust en Stilte.

Dank u wel.

© Rudolf Veenendaal, 2019-2020

1 De Dag van de Stilte vindt een maal per jaar plaats op de laatste zondag van oktober. Vooraf gegaan door de Nacht van de Nacht. Mooie combinatie!
2 In laboratoriumomstandigheden zou het mogelijk zijn om ‘stilte’ te creëren, maar er naar luisteren kan het probleem opleveren dat de de laborant toch omgevingsgeluid hoort.
3 Een subsonische snelheid is een snelheid die lager is dan die waarmee geluid zich voortplant in hetzelfde medium. Citaat Wikipedia. Het tegenovergestelde van supersonisch.
4 Dit zijn groepen die zich op welke wijze dan ook een vorm van meditatie praktiseren of toepassen om hun doel (dat kan van alles zijn, zoals ‘verlicht raken, tot zichzelf komen, dichter bij god komen, kennis vergaren, et cetera) willen bereiken.

Red het klimaat…

is één van de kreten die ik signaleer als het over het klimaat gaat.

Maar wàt moet er dan gered worden? En waarvan? Of van wie? Is het klimaat in nood? Is het klimaat stervende of ziek? Zit het klimaat gevangen? Is het klimaat op de vlucht? Wordt het klimaat bedreigd of vervolgd? Of onderdrukt? Is het spoorloos verdwenen? Dakloos geworden? Of heeft het honger? Vereenzaamd? Slachtoffer van een natuurramp, verkeersongeluk, luchtaanvallen of wellicht een daad van terreur?
Of psychisch in de war? Zit het in de knel? Vastgelopen? Verslaafd geraakt? Bijna gestikt of verdronken? Bevindt het klimaat zich in een oorlogssituatie of onder het puin van een ingestort gebouw? Wordt het bedreigd door gevaarlijke dieren of zwermen er louche figuren om zijn huis? Zit het klimaat ondergedoken? Wacht hem de martelkamer of de doodstraf? Verraden of verstoten? Gediscrimineerd of monddood gemaakt? Tot slavernij veroordeeld? Leeft het in armoede? Wordt hem overal de toegang  ontzegd? Is er sprake van vergiftiging? Bedreiging of oplichting? Algehele malaise en pijn?

“Het klimaat is de gemiddelde weerstoestand (temperatuur, windkracht, bedekkingsgraad en neerslag) over een periode van minimaal 30 jaar.” Bron: Wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/Klimaat#Klimaat_op_aarde

Volgens mij moet een groep mensen gered worden van wanhoop, angst en paniek, valse informatie, gebrekkige journalistiek, indoctrinatie en ziekmakende politici. Er is eerder sprake van een mentale crisis, dan van een ‘klimaatcrisis’. Klimaatverandering is een feit (het bestaat al miljoenen jaren), maar ‘klimaatcrisis’ is een menselijke interpretatie. Het klimaat redden kan net zo min als dat je het weer redt.

Redden

Volgens verschillende woordenboeken is de betekenis: veilig stellen; uit gevaar, een lastige situatie of moeilijkheden helpen; behouden; bevrijden; bergen (ook in veiligheid brengen). Dus, zo stel ik mij voor dat het klimaat gevangen wordt genomen, dat het vervolgens in een kooi, kist of kast opgeborgen wordt om het veilig te stellen voor aanwezig of naderend gevaar. Tevens is het volstrekt onjuist om te beweren dat je ‘het klimaat wilt beschermen’.  Hoe doe je dat? Door er een hek om heen te zetten? En dan  een bordje plaatsen met ‘verboden te betreden’?

Rudolf Veenendaal, Werkgroep Kritische Geesten

Fietsen in Landelijk Noord

En als de avond valt, dan wil ik niet meer terug naar vuile volle overbevolkte stad met stank en lawaai, arrogantie, onverschilligheid, laksheid, egoïsme, ongeduld, te veel mensen, auto’s, brommers, fijnstofuitstoot, kerosinesproei, bouwstof, vliegtuig- en helikopterherrie, hysterische taferelen, overdosis evenementen, ademnood, geestelijke vervuiling en overprikkeling, verkwanseling, verpatsing, veryupping, overal huizen op elkaar gestapeld. Daar hoort u mij nog over.

Taalverschijnselen

Dick van Zijderveld van de Stichting Nederlands  stelde met vier andere redacteuren  in 2009 een woordenlijst samen dat onder de titel ‘Funshoppen in het Nederlands – Woordenlijst Onnodig Engels’ uitkwam.  4500 leenwoorden uit het Engels werden verzameld en voorzien van 11000 Nederlandse vervangers.

In 2015 verscheen er een vervolg op deze lijst Op-en-Top Nederlands op initiatief van de Taalunie de ter gelegenheid van de week van het Nederlands in datzelfde jaar.  Het gaat nu om 7000 leenwoorden en 16000 vervangers. Het is een prettig boek ook nog voorzien van een aantal cursiefjes, korte artikelen over taalverschijnselen die het boek ‘luchtig’ maken naast de vaak zeer creatieve woordenlijst die inspirerend kunnen werken.
Het boek is nog steeds bij de stichting te bestellen.

Ook interessant en zeer bruikbaar:

www.vindpunt.nl en http://op-en-top-nederlands.nl/

Een betere wereld begint bij je moerstaal

Zo las ik in ZOZ, tijdschrift voor doendenkers,  uitgegeven bij Omslag, werkplaats voor duurzame ontwikkeling, in nummer 138 van maart/april van dit jaar op pagina 4 een ingezonden brief waarin gepleit wordt om Nederlands te gebruiken i.p.v. Engelse leen- en modewoorden. In ZOZ worden onderwerpen behandelt die mensen kunnen inspireren en stimuleren om zelf een bijdrage aan een ‘betere wereld’.Beter’ staat voor ‘duurzaam, ecologisch, kleinschalig, vredelievend, eerlijke welvaart, et cetera. De brievenschrijver vindt dat het “in de alternatieve wereld het nog steeds niet doorgedrongen is dat je in begrijpelijke taal zonder jargon mensen het beste kunt aanspreken en bereiken. Engels is een elitaire taal en niet voor iedereen begrijpelijk en vanzelfsprekend, wel aanmatigend en arrogant.” Citaat uit de brief.

Nelson Mandela sprak eens:

“In iemands tweede taal bereik je iemands verstand, in diens moedertaal raak je zijn hart.”

Uit: Op-en-Top Nederlands, pag. 26, Zonder omwegen, Stichting Nederlands 2015.

Informatie over dit boek vindt u als u op dit woord klikt met de muis van uw persoonlijke thuisrekenaarkantoortafelgegevensverwerker.

Kinderen

Kinderen zijn kinderen

Kinderen zijn kinderen

“Lieve kinderen,

Tot jullie spreekt oom Jacob.

“Jullie kennen mij vast wel van de Ontgoocheldoos¹ . Of toch niet? Dan zal ik jullie het geheim verklappen. De Ontgoocheldoos was een heel bijzondere webstek² . Weten jullie wat dat is, een heel bijzondere webstek? Dat is een soort krant op internet³ die uitblinkt van originaliteit(moeilijk woord hè!) en gemaakt wordt door intelligente zelfstandig denkende mensen. En nu zul je wel denken wat zijn dat precies: zelfstandig nadenkende mensen? Dat zijn mensen die hun hersenen gebruiken en niet alles klakkeloos aannemen wat er beweerd wordt. Grappig hè?

Ook zijn er mensen die ALLES (4) aannemen wat er beweerd wordt. Zij wonen niet ver hier vandaan. Zelfs heel dichtbij, in een heel vreemd land, en dat land hebben jullie op school vast wel eens tijdens aardrijkskundeles op een kaart gezien. Ja, ik zie jullie vingertjes al omhoog gestoken omdat jullie graag willen zeggen welk land ik bedoel. Zeg het maar. Ja, heel goed, het is Nederland! Daar wonen heeeeeel veel domme mensen. Zo veel, ze zijn haast niet te tellen. Erg hè! En ze praten ook heeeel
raar. Zij spreken een taal die heel erg verloederd is. En wie het weet hoe die taal heet mag nu zijn of haar vinger opsteken.
Ja, Liesje jij mag het zeggen. O, je durft het niet, geeft niet hoor,
jij hoeft je ervoor te schamen. Je mag het ook in mijn oor fluisteren als je dat wilt. Kom bij me. (Fluistert)….”Nederamerikaans”. Goed zo! Liesje, dat is het juiste antwoord!
En Liesje en andere kinderen, weten jullie hoe jullie genoemd worden in die taal? Ja, jullie kinderen, dat is…..ja, nu moet ik het zeggen. Dat is: …..KIDS. Erg hè! Stom hè! Jullie zijn toch gewoon kinderen. Kinderen, kinderen, kinderen, kinderen, kinderen, kinderen. Nederlandse kinderen! En geen kids. Niet dat domme hufterige slaafse Amerikaanse nietszeggende foute hollevaten klinkende hersenloze stoeptegelachtige hondenstrontzeikerige oorlogszuchtige folterende nep terroristische bosbalkenenderouvoetblaireuropeseunie kloterige wereldverziekende jullie toekomstkapotmakende namaakdemocratische ikeablokkerxenofobe hufterwoord.
JULLIE ZIJN KINDEREN!”

Jacob ter Blijt, maart 2016.

[1] Ontgoocheldoos. Was de webstek, eigenlijk een weblogboek dat bijna 8 jaar geleden verscheen bij ‘Blogspot’(11 augustus 2008), en voor zover ik het mij kan herinneren al minstens vijf jaar opgeheven. Sinds juli 2016 is er een nieuwe versie van de Ontgoocheldoos te vinden als extra pagina bij Culturele Verschijnselen.

[2] Webstek is de vertaling van ‘website’, afkomstig uit de lijst ‘Funshoppen in het Nederlands’ van de Stichting Nederlands, uitgave 2009 onder redactie van: Bert-Jaap Koops, Pim Slop, Paul Uljé, Kees Vermeij, Dick van Zijderveld, ISBN 978 90 351 3506 2 . De lijst bevat Engelse woorden die in het Nederlands gebruikt worden, maar goed vervangbaar zijn door Nederlandse gelijkwaardigheden.

[3] Internet= het wereldwijde web.

[4]ALLES. In dit verband bedoel ik dat veel mensen klakkeloos allerlei beweringen aannemen zonder er kritisch naar te kijken en zonder kritisch naar zichzelf te kijken. Vooral op politiek, commercieel en wetenschappelijk vlak wordt er nogal wat ‘onzin’ beweerd. Er is vaak sprake van ‘zelfmisleiding’ om het eigen idee vol te kunnen houden.

EERDER VERSCHENEN OP MAANDAG 11 AUGUSTUS 2008 bij de Ontgoocheldoos, een blog dat niet meer bestaat en alleen nog bij Culturele Verschijnselen in een nieuwe vorm terug te vinden is.

© Culturele Verschijnselen 2015-2018

Plestik Tas

“Goede middag, ik kom de catalogus van Chrystel Lebas ophalen.”

Juffrouw: “Ik zal hem voor u pakken.”

Zij trekt diverse laden open.

Vrouw: “Nee, in die andere lade moet je kijken, daar ligt ie.”

Juffrouw: “Ja, hier heb ik em, alstublieft.”

“Dank u, hij is wel heel erg mooi en gesigneerd ook.”

Juffrouw: “Hij kost 45 euro.”

Ik betaal het bedrag contant, twee maal twintig, één maal vijf.

“Hebt u een verpakking voor dit boek?”

Juffrouw: “Ik heb een plastic tas, kost tien cent.”

“Krijg ik die tas er niet zo bij?”

Juffrouw: “Wij moeten er geld voor vragen, dat zijn wij verplicht, het moet van de overheid.”

“Maar, ik koop hier een boek van 45 euro en dan kan er nog niet eens een tasje als verpakking van af…”

Vrouw: “Wij krijgen een boete als we plastic tasjes gratis weggeven.”

Korte denkpauze. (Komt er dan een tasjesteller langs?)

“Maar eerder kon u wel een tasje als verpakking geven, en nu niet, waar gaat de opbrengst van de tasjes dan heen?”

Vrouw omzeilt mijn vraag: “Het spijt mij, wij moeten nou eenmaal geld voor de tasjes vragen.”

Ik herhaal mijn vraag. Ik krijg er geen antwoord op.

Denkpauze. (Het tasjesgeld is een verkapte vorm van inkomsten voor het museum)

“Weet u wat, ik heb nog een trui in mijn tas zitten, dan pak ik het boek daar wel in, zo kan ik het beschermd vervoeren.”

Vrouw: “Neemt u het tasje maar zo mee.”

“Ik voel me teleurgesteld, maar met het boek ben ik erg blij, tot ziens.”

Plestik Tas (toevoeging)

Frietverkopers en waarschijnlijk ook andere middenstanders maken misbruik van de plestiktaswet. Frietenbakker nummer 1  flikte het  om mij ongevraagd een tasje door de neus te boren en rekende 10 cent extra voor dat kunststofvod.

Frietuitbater nummer 2 zal nooit de kans krijgen om maar één kruimel van zijn rotfriet aan mij te mogen verkopen, omdat hij, de oplichter, doodleuk een tasje laat betalen bij het ‘meenemen’  van zijn verkoolde aardappelkruim ongeacht of je het nu wil of niet. Dat (‘het tasje laten betalen’) stond ergens te lezen in zijn friettent en of de ‘geachte klant’ daar begrip voor wil hebben.

11

Het was gisteren de elfde van de elfde. De viering van Sint Maarten. En het begin van het Carnavalsseizoen. Voor mij meer een rampdag dan een feestdag, al waren er toch wel wat ‘goede gebeurtenissen’.  Het woord positief wil ik  voortaan mijden. Het woord zegt mij niets, want wat is dan een positieve gebeurtenis, of positief denken? Is dat laatste ‘het denken in fotografische beelden’? Er was (en er is nog steeds) diapositief en een negatief-film, maar hoe kun je dat naar het denken vertalen? Eens was die kreet: “Je moet positief denken!” Dus probeerde ik het maar. En steeds mislukte het. En tóch ging ik er mee door, om vervolgens te constateren dat ik geleidelijk aan in een grauwe modderige tunnel, een soort riool meer, terecht gekomen was. Nu gebeurt dat ook wel, maar zonder positief denken. Kijk, als ze er eens een gebruiksaanwijzing bijgeleverd hadden, dan was het positief denken misschien wel gelukt.

Positief denken is net zo zinloos als het vechten tegen angst of  je verslavingsgedrag. Origineel of niet, maar de vergelijking met ‘de bal die je onder water probeert te duwen en meer weerstand blijkt te hebben dan jijzelf’ is maar al te waar.

Rampdag of niet, het was de 11de van de 11de en dan denk ik aan Carnavalsliederen. En hoe banaal ze ook mogen klinken, en hoe ze ook met lallende dronkenlappen geassocieerd worden, ik kan het niet laten om mijn Carnavalslied te schrijven en het nu een dag te laat te plaatsen.

ADEE HADEE

Ik heb geen ADHD,

Maar het hele alfabet.

Dat valt echt best wel mee

Ik heb hele dagen pret

Ik loop altijd te springen

Zing liedjes in mijn bed

En als de wekker gaat,

Is de koffie gauw gezet.

Teddedededdedet!
Ik heb geen ADHD,

Maar het hele alfabet.

Ik heb geen ADHD,

Ik heb nu hele dagen pret

Al zeiden de geleerden

Dat het wel zo was

Ben ik nu heel tevreden

En heel erg in mijn sas.

Teddedededdedet!
Ik heb geen ADHD,

Dat heb ik nooit gehad

Al zeiden de geleerden

Dat de kwaal bestond

Ze kwamen met een leugen

Uit hun eigen grote mond

Ook had ik nooit ADD

Dat zouden zij wel willen

Alweer een junk erbij

Verslaafd aan bergen pillen.

Teddedededdedet!

Ik heb geen ADHD,

Maar het hele alfabet,

Ik heb van alles wat

En Alle Dagen Pret

Dat heet EADP en zo is het maar net

Kwakzalver flauwekul

Van de farmacie

Voorgeschreven door

DSM, de bijbel van de therapie

Teddedededdedet!
Ik heb geen ADHD,

En ook geen PDS-NOS

Als je daarin gelooft

Dan ben je gewoon de klos.

Gelukkig ben ik heel erg wijs

En volgde mijn gevoel

Mijn IQ is hoger

Dan de Toren in Parijs

Zeg ik wiebelend op mijn stoel

Het is temperament

Zeg ik tot besluit

Ik ben een HSP

En daarmee uit!

Teddedededdedet!

Teddedededdedet!

Teddedededdedet!

© Simon Trap voor Culturele Verschijnselen 2016-17-18-19-20

Bijsluiter

Volgens sommigen ben ik een mens met gebruiksaanwijzing. Als dat zo is, dan kun je eerst de bijsluiter lezen, alvorens verder te gaan.

Klik op het plaatje om de gebruiksaanwezing te lezen.

Chaos

door Wederik van Geel

 © Wederik van Geel 2014-20

Niets

Chaos wordt wel voorgesteld als een bodemloze leegte waar alles eindeloos ‘valt’; niet naar beneden, want er is geen enkele oriëntatie mogelijk, maar alle kanten op¹

Leegte² en het Niets³ zijn samenhangede begrippen waar ALLES nog steeds niet over gezegd is.  Wordt vervolgd.

¹Citaat uit Wikipedia over chaos.

²Leegte en ³Niets zullen nog behandeld worden.

 Het nieuwe jaar

Het is vandaag 2 januari en de kruitdampen maken plaats voor uitlaatgassen en andere stedelijke geuren. Nog even kijk ik achterom, een jaaroverzicht is zinloos en nooit compleet. En bovendien, waarom zou ik het afgelopen jaar opnieuw willen doen?

Even terug kijken kan geen kwaad, maar niet al te lang, want daar word ik te melancholisch van. Maar dit moment bestaat niet zonder wat er geweest is en ik en jij zijn we zijn dankzij ons verleden.

De pest is misschien dat men zoveel waarde hecht aan een datum die 1 januari genoemd wordt en dat er massaal zo´n heisa van gemaakt wordt. De spanning en ontregeling die dat bij mij teweegbrengt. Dat is het. En omdat de ´feestdagen´bij mij  nu eenmaal anders verliepen dan in voorgaande jaren veroorzaakte dat een soort surrealistische ervaring, maar uiteindelijk ontstond er een vorm van acceptatie dat het was zoals het was.
Zodat ik zonder al te veel weg te kwijnen in eenzaamheid mijn oudejaarsavond beleefde.  Gelukkig kon ik om twaalf uur mijn buren van enkele huizen verder op  omhelzen en ze het allermooiste toewensen en stonden wij in de miezerende regen en  een glaasje bubbelwijn naar het overvloedige vuurwerk te kijken. Ook Buitenveldert deed wat dat betreft mee, zoveel is nu wel duidelijk.

Proost !!!

© W. van Geel, december 2013

‘HET EINDE NADERT’

En het komt steeds dichterbij, het einde van dit jaar, het einde van dit uur, het einde van deze avond en deze dag. Ook het kerstdiner heeft zo’n zijn einde en het ‘Einde’ heeft een kerstdiner. Voor de vrijwillige medewerkers. Vorig jaar op 21 december 2012  hebben wij nog het ‘Einde van de Wereld’ gevierd en wij bestaan nu nog. Dit bootrestaurant is gevestigd in het voormalige vrachtschip Quo Vadis.

Vanaf 13 mei 2011 exposeerde ik hier met een serie foto’s die het einde van de sloop van het PTT-gebouw liet zien. Voor mij het begin om bij het ‘Einde’ te gaan serveren, lopen, zoals wij dat hier op de Quo Vadis zeggen.

Untitled-3-copy-1024x772

De dag erna, 14 mei 2011 naderde het einde voor Galerie van Dieten 

en er volgden er meer,

Zoals galerie RudolfV in de Kerkstraat, dat gebeurde op 1 maart van dit jaar. Het einde is reeds door de tijd voorbijgestreefd voor het Tropentheater en sinds vrijdag ook voor het kunst-  en cultuurprogramma de Avonden van de VPRO.   Er komt een nieuw programma dat Nooit meer Slapen gaat heten, maar wat mij betreft wordt dat Nooit meer Luisteren.

Het einde zal ook naderen voor De Valreep, in ieder geval voor de moestuintjes, waar ik er één van heb.

‘HET EINDE NADERT’ en het komt steeds dichterbij, kent u die uitdrukking, ik lijk DS. Gremdaat wel.

Cathelijne (medewerkster van ‘Het Einde’), het is inderdaad beter om geen oude koeien of andere dieren uit de sloot te vissen, maar ik kon het niet laten, en ik zal nu niet meer doorgaan, maar mijn blik op de toekomst werpen al zal dat slechts in verbeelding zijn. Ik kom hier plotseling op, omdat ik geïnspireerd raakte door de onderstaande kaart.

kerst-2013

© Cathelijne Beijst 2013

Je kunt ook zeggen dat het Begin nadert. Van een nieuw jaar, nieuwe plannen, een nieuwe tentoonstelling met foto’s van mij, een overvloed aan mogelijkheden dient zich aan.  Het begin nadert, maar het begin van wat? Want de tijd die niet bestaat, maar wel het eeuwige NU blijft zich aandienen en vloeit schijnbaar voort. Het Nieuwe kan je zelf creëren, als je maar erin gelooft. Ik kan uit ervaring vertellen dat deze levensinstelling werkt.

Gisteren, en nu toch even een klein oud koetje uit de sloot redden, want zij keek zo treurig en stond er zo onbeholpen bij.  En trok het arme dier uit de sloot en ik was blij dat ik het gedaan had. Zij keek mij aan en het leek er op dat haar blik rustiger was.  Alsof zij mij iets te zeggen had.

Het vreemde was ook dat op haar rug een kikker zat die ik tegelijkertijd had meegevist. Deze kwaakte dat wij ‘vooral onze liefdevolle inwendige stem moeten laten horen’. KWAAAK.

Daar ben ik het helemaal mee eens. Probeer maar….

Het koetje loeide mij zachtjes toe en voor mij was de boodschap duidelijk.    Alsof zij wilde zeggen dat ik door een simpele gedachte die ik gisteravond had het geluk voor vandaag gecreëerd had. Gisteravond werd mijn fiets gestolen, maar een stemmetje in mij zei dat ik hem wel weer terug zou krijgen of vinden. Vanmorgen belde mijn buurman aan en zei mij dat hij mijn fiets gevonden had…           Hij was in de struiken naast mijn huis geworpen en ongeschonden tevoorschijn gekomen.

En meer verklap ik niet. Daar is geen beginnen aan. Ik nader nu het einde van dit verhaaltje, maar er is altijd nog ‘Het begin van Alles’, Het Einde van de Wereld. Al is dat ook niet Alles, maar wel een Begin.

Ik wens jullie een mooie Kerst en gelukkig en Gezond Nieuw Jaar!

© J. T. B, MEW, december 2013

 Beste dominee,

Ik raakte van de week ge-inspireerd door de actualiteit en moest gelijk aan u denken. Ik ben een groot bewonderaar van uw preken en ik heb toen meteen al geprobeerd om er eentje in uw stijl te schrijven.

Ik heb geen krant of TV, heb wel eens u zien optreden of een enkel filmpje heb ik wel eens gezien, maar verder weet ik niet waar u zich momenteel mee bezig houdt. Dus welke actuele zaken er in uw preken besproken worden, daarvan ben ik niet op de hoogte. Mogelijkerwijs heeft u geheel onafhankelijk van mij de ‘Zwarte Pietenkwestie’ besproken. In ieder geval heb ik het gedaan en ik wil u niet onthouden van mijn schrijfsel.

Ik ben benieuwd naar uw reactie.

Met hartelijke groeten,

Maria.

Ds. Gremdaat

(een bijdrage van Maria Hoogenkamp)

31-10-13

‘De Zwarte Piet doorspelen?’, kent u die uitdrukking?

‘De Zwarte Piet doorspelen?’

Ik moest daar aan denken toen ik plotseling op TV een vrouw, ik schat haar tussen de 20 en 50 jaar, zag. Deze vrouw, die zichzelf een mensenrechtenonderzoekster van de VN noemt vindt dat wij het Sinterklaasfeest moeten afschaffen omdat het feest ‘racistisch’ zou zijn?.

Ik zag haar spreken en ik ging wat meer rechtop zitten. Ik wist niet wat ik hoorde. De spanning steeg, maar ik bleef kalm. Hoorde ik daar wat ik eigenlijk niet wilde horen? Ik was VERBAASD.

“Het moet maar eens uit zijn met die Nederlanders en hun Sinterklaasfeest?”, zo betoogde zij.      “Het is een racistisch feest en dus moet het onmiddellijk verboden worden, het liefst nog vóór de intocht op 16 november in Groningen!? “

Ik kon mijn oren niet geloven weet u wat ik toen dacht?

“Straks komt er iemand anders van commissie zus of zo, of van dit of dat die om wat voor reden dan ook elk volksfeest wil afschaffen, want er is altijd wel iemand die zich beledigd voelt. “

Het doet er niet toe of tradities al honderden jaren bestaan, nee, we schaffen het gewoon af.

Geen Sinterklaas, Sint Maarten, Kerstmis of Pasen, weg ermee! Oud en Nieuw, een lachertje toch! Verjaardagen, kom nou toch! We zijn in dit land toch al alles aan het afschaffen, dus je kunt net zo goed Sinterklaas met één pennenstreek tot geschiedenis maken?

Afgelopen week stond ik wat te dromen voor een winkeletalage van speelgoedwinkel Zus & Zo, toen er plotseling op mijn rug getikt werd. Het was meisje, van, ik schat haar zo’n acht en driekwart jaar die om mijn aandacht vroeg. Ze keek mij met vuur in de ogen aan en zei vastberaden: “Dominee, u bent een racist”.   

Ik was nogal geschrokken van haar beschuldiging, maar wilde wel naar haar luisteren.

Het meisje herhaalde haar zin en ik besloot er op te reageren. Ik was nieuwsgierig naar haar argumenten, want zoiets zeg je niet zomaar.         Het meisje liep er niet voor weg en beantwoordde mijn vraag.

“Nou dominee, ik zie een donkere veeg op uw gezicht en dacht dat u op een Zwarte Piet wilde lijken en een mevrouw op TV had gezegd dat dit racistisch is”.

Een ogenblik wist ik niet wat te zeggen.  Ik schrok van haar antwoord en mijn adem stokte.  Ik kwam  weer op adem en sprak haar toe.

“Luister eens meisje, luister eens naar mij. Ik had net een kriebelig gevoel in mijn gezicht en veegde even met mijn hand om dat weg te krijgen en zo kwam die vlek in mijn gezicht. Maar ik denk dat ik die vlek maar laat zitten, kwaad kan het niet en het staat wel aardig.”

Het meisje keek mij verbouwereerd aan. Zij zweeg en plotseling stonden haar ogen minder fel en er leek wel wat zachtheid in haar blik te komen.

“Weet je dominee, zei het meisje zacht, het spijt mij zo dat ik u beledigd heb, u bent helemaal geen racist?”  

Mijn domineeshart smolt. Vol vertedering keek ze mij nu aan en ze lachte nu zelfs een beetje. Na een diepe zucht maakte zij zich van mij los en liet mij alleen achter bij de winkel.

Zo zie je maar weer, het ene moment ben je een racist, en even later ben je het niet meer.

Ik stond naar mijn spiegelbeeld in de etalage te kijken en zag de veeg in mijn gezicht.            ….Een dominee met een veeg in zijn gezicht…

Even later, ik stond weer wat in de etalage te turen en ik voelde nogmaals een tik op mijn rug en dacht dat het meisje terug gekomen was omdat zij nog iets wilde zeggen.

Nog voordat ik mij omdraaide bleef ik verstijfd van schrik naar de weerspiegeling in de etalageruit staan kijken. Ik zag twee politieagenten staan in een houding die deed vermoeden dat zij mij wilde arresteren. Ik draaide mij om en ik wist niets te zeggen.

Eén van de agenten herkende mij onmiddellijk en schraapte met zijn keel voordat hij het woord nam.

“Maar Dominee, bent u het! Wij waren op zoek naar een pedofiel en omdat u met een klein meisje contact had dachten wij?”

Het was weer even stil en ik wist me geen raad met deze beschuldiging die toch een vergissing bleek te zijn.

Hebt u dat ook wel eens? Het ene moment ben je een pedofiel, en even later ben je het niet meer. Het ene moment ben je een racist, en even later ben je het niet meer. Maar je krijgt wel de Zwarte Piet toegespeeld.

Dan word je totaal zwart gemaakt. Het ene moment ben je verdachte en word je beschuldigd van dit of dat en zus en zo, en even later ben je het niet meer.

Het ene moment ben je nog UNESCO-kandidaat en het andere moment ben je het niet meer.

Ben je net samen Sinterklaas aan het vieren, even later gooit er een vrouw van de VN, die op persoonlijke titel handelt, alsof zij de VN zelf is, even later gooit zo’n vrouw net op het moment dat je vol vreugde je kadootje aan het uitpakken bent roet in het feest.

En meteen is het land te klein. Kent dat ook van thuis? Dat het land of het huis of de kamer zoals sommige mensen zeggen te klein is?

De meningen vliegen over en weer en men schreeuwt het van de daken.

En de mensen vragen dan ook meteen: “Dominee, wat vindt u er nou van, u geeft altijd zulke wijze antwoorden (ahahahahohhhohoho)”.

En weet u wat ik zei? Dat ik mij meer zorgen maak over het racisme van alle dag, het racisme van de straat en dat we beter naar onszelf kunnen kijken en niet hypocriet ja knikken als een juffrouw van de VN het Sinterklaasfeest racistisch vindt. Dat het gescheld op elkaar maar eens afgelopen moet zijn.

Ik wens u een prettig etensmaal met veel pepernoten en spekjes en stukjes knolraap er in.

Dank u wel.
Copyright © M.H./MEW 2013

Beste dominee,

Ik kan mij voorstellen dat u het in deze donkere dagen het erg druk hebt met het brengen van het licht in de harten van de mensen, maar ik vind het jammer dat u mij nog steeds geen antwoord heeft gegeven.

Ik vraag u of u alsnog mijn stukje wilt lezen……het is al bijna Sinterklaas…..

13 Dec 2013

Dag Maria,
excuses voor het late beantwoorden van je mail maar het was en is
inderdaad erg druk. Ik heb inderdaad al een aantal keren op de
jaarlijkse zwarte piet discussie gereageerd. In 2012 met ‘zwarte piet
is lief’ en ook dit jaar heb ik voorgesteld om de intocht met
honderden verschillende zwarte, witte, rode, oude, jonge,
psychotische, lange en korte pieten zodat het eens soort Poolse
Landdag wordt rondom de sint.
Maar jouw bijdrage is ook erg leuk en inhoudelijk.
Schrijf je veel?
En nu, op naar Kerst, zou ik zeggen.
vriendelijke groeten,

ds E. Gremdaat

©  M. H. 2014-2018