Alledaagse Verschijnselen

Onder redactie van Jacob Ter Blijt, Wederik van Geel, Maria Distel, Simon Trap & Adelbrecht van Herik

 Vanaf heden 10 december 2013 begon Maria Distel  i.s.m.  gastredacteuren, schrijvers, kunstenaars, filosofen, dichters, anarchisten, hoogsensitieven, lichtbrengers, zelfdoeners, wereldverbeteraars, ontgoochelaars en anderen deze nieuwe pagina Alledaagse Verschijnselen.

Doe maar een frietje Alledaags...

Doe maar een frietje Alledaags…

PRIJSVRAAG

Welke hoort niet in dit rijtje thuis?

  • Het redden van de grote banken met een enorme som belastinggeld
  • Neoliberaal systeem handhaven
  • Aanvallen met onbemande vliegtuigen op ‘verdachten’ in Afghanistan, Pakistan en Jemen waarbij doden vallen (internationaal terrorisme)
  • Afbouwen van nog meer kernwapens en 1000 miljard $ toewijzen voor modernisering van deze wapens voor de komende 30 jaar (= 4 miljoen $ per uur)
  • Zeven islamitische landen en de Filippijnen bombarderen
  • Privatisering openbaar onderwijs uitgebreid
  • Barack Obama
  • Klokkenluiders vervolgen
  • Concentratiekamp Guantánamo Bay handhaven
  • 20 miljoen VS-Amerikanen zijn verstoken van gezondheidszorg
  • 2,5 immigranten deporteren
  • Het bestoken van de bevolking van Saoedi-Arabië met clusterbommen
  • Rebellengroepen in Syrië steunen die banden hebben met IS en Al Qaida
  • Monsanto en andere gentechbedrijven mogen dankzij een wet niet meer juridisch vervolgd worden
  • TTIP en andere geheime handelsverdragen proberen te sluiten
  • Doodstraf is nog steeds een feit

Onder de goede inzenders wordt het nieuwste boek van Noam Chomsky ‘Who rules the World’ verloot.   Weet u het antwoord, stuur deze dan naar : mijneigenwerk@antenna.nl.

Bronnen: mijn geheugen en de webstek van Lode Vanoost.

Plestik Tas

“Goede middag, ik kom de catalogus van Chrystel Lebas ophalen.”

Juffrouw: “Ik zal hem voor u pakken.”

Zij trekt diverse laden open.

Vrouw: “Nee, in die andere lade moet je kijken, daar ligt ie.”

Juffrouw: “Ja, hier heb ik em, alstublieft.”

“Dank u, hij is wel heel erg mooi en gesigneerd ook.”

Juffrouw: “Hij kost 45 euro.”

Ik betaal het bedrag contant, twee maal twintig, één maal vijf.

“Hebt u een verpakking voor dit boek?”

Juffrouw: “Ik heb een plastic tas, kost tien cent.”

“Krijg ik die tas er niet zo bij?”

Juffrouw: “Wij moeten er geld voor vragen, dat zijn wij verplicht, het moet van de overheid.”

“Maar, ik koop hier een boek van 45 euro en dan kan er nog niet eens een tasje als verpakking van af…”

Vrouw: “Wij krijgen een boete als we plastic tasjes gratis weggeven.”

Korte denkpauze. (Komt er dan een tasjesteller langs?)

“Maar eerder kon u wel een tasje als verpakking geven, en nu niet, waar gaat de opbrengst van de tasjes dan heen?”

Vrouw omzeilt mijn vraag: “Het spijt mij, wij moeten nou eenmaal geld voor de tasjes vragen.”

Ik herhaal mijn vraag. Ik krijg er geen antwoord op.

Denkpauze. (Het tasjesgeld is een verkapte vorm van inkomsten voor het museum)

“Weet u wat, ik heb nog een trui in mijn tas zitten, dan pak ik het boek daar wel in, zo kan ik het beschermd vervoeren.”

Vrouw: “Neemt u het tasje maar zo mee.”

“Ik voel me teleurgesteld, maar met het boek ben ik erg blij, tot ziens.”

Waanzin

Waanzin 3

De Wereld is Knettergek

De Wereld is beangstigend en fascinerend tegelijk.

Ik haat deze tijd met al zijn Waanzin, maar verbaas mij steeds meer over de gigantische, bijna onmetelijke hoeveelheid aan mogelijkheden. Ik probeer mij staande te houden en zo min mogelijk van de haat te voelen. We leven hier op een planeet met miljarden mensen en vormen nu ongeveer 5 procent van alle mensen die ooit geleefd hebben. Alles op deze planeet is massa, massa, massa, massa, massa, massa.

                Lees verder bij Nederland Schrijft.

 KOOPJESJACHT

nietskopenkostniets

nietskopenkostniets

Meer weten? Doe iets en klik hier.

11

Het was gisteren de elfde van de elfde. De viering van Sint Maarten. En het begin van het Carnavalsseizoen. Voor mij meer een rampdag dan een feestdag, al waren er toch wel wat ‘goede gebeurtenissen’.  Het woord positief wil ik  voortaan mijden. Het woord zegt mij niets, want wat is dan een positieve gebeurtenis, of positief denken? Is dat laatste ‘het denken in fotografische beelden’? Er was (en  er is nog steeds) diapositief en een negatief-film, maar hoe kun je dat naar het denken vertalen? Eens was die kreet: “Je moet positief denken!” Dus probeerde ik het maar. En steeds mislukte het. En tóch ging ik er mee door, om vervolgens te constateren dat ik geleidelijk aan in een grauwe modderige tunnel, een soort riool meer, terecht gekomen was. Nu gebeurt dat ook wel, maar zonder positief denken. Kijk, als ze er eens een gebruiksaanwijzing bijgeleverd hadden, dan was het positief denken misschien wel gelukt.

Positief denken is net zo zinloos als het vechten tegen angst of  je verslavingsgedrag. Origineel of niet, maar de vergelijking met ‘de bal die je onder water probeert te duwen en meer weerstand blijkt te hebben dan jijzelf’ is maar al te waar.

Rampdag of niet, het was de 11de van de 11de en dan denk ik aan Carnavalsliederen. En hoe banaal ze ook mogen klinken, en hoe ze ook met lallende dronkenlappen geassocieerd worden, ik kan het niet laten om mijn Carnavalslied te schrijven en het nu een dag te laat te plaatsen.

ADEE HADEE

Ik heb geen ADHD,

Maar het hele alfabet.

Dat valt echt best wel mee

Ik heb hele dagen pret

Ik loop altijd te springen

Zing liedjes in mijn bed

En als de wekker gaat,

Is de koffie gauw gezet.

Teddedededdedet!

Ik heb geen ADHD,

Maar het hele alfabet.

Ik heb geen ADHD,

Ik heb nu hele dagen pret

Al zeiden de geleerden

Dat het wel zo was

Ben ik nu heel tevreden

En heel erg in mijn sas.

Teddedededdedet!

Ik heb geen ADHD,

Dat heb ik nooit gehad

Al zeiden de geleerden

Dat de kwaal bestond

Ze kwamen met een leugen

Uit hun eigen grote mond

Ook had ik nooit ADD

Dat zouden zij wel willen

Alweer een junk erbij

Verslaafd aan bergen pillen.

Teddedededdedet!

Ik heb geen ADHD,

Maar het hele alfabet,

Ik heb van alles wat

En Alle Dagen Pret

Dat heet EADP en zo is het maar net

Kwakzalver flauwekul

Van de farmacie

Voorgeschreven door

DSM, de bijbel van de therapie

Teddedededdedet!

Ik heb geen ADHD,

En ook geen PDS-NOS

Als je daarin gelooft

Dan ben je gewoon de klos.

Gelukkig ben ik heel erg wijs

En volgde mijn gevoel

Mijn IQ is hoger

Dan de Toren in Parijs

Zeg ik wiebelend op mijn stoel

Het is temperament

Zeg ik tot besluit

Ik ben een HSP

En daarmee uit!

Teddedededdedet!

Teddedededdedet!

Teddedededdedet!

© Simon Trap voor Culturele Verschijnselen 2016-17

 

Bijsluiter

Volgens sommigen ben ik een mens met gebruiksaanwijzing. Als dat zo is, dan kun je eerst de bijsluiter lezen, alvorens verder te gaan.

Tablettendoosje copy KNP GL copy Oranje DEF WRKL 001

Klik op het doosje voor de gebruiksaanwijzing

 Waanzin

Waanzin 2,  De Stoornis Maatschappij (DSM)

Marliesje gaat naar de dokter. Een bijdrage van Johan Wilgenbos¹

Om u een indruk te geven hoe het Verzamelboek van Menselijke (Bij)verschijnselen (VM(B)verschijnselen) werkt zal ik u een verhaaltje vertellen.

          Het was een zomerse zonnige morgen.

Marliesje van zes jaar zat aan haar ontbijt in de tuin van het huis waar zij woonde.

Marliesje_NEW 001 10x 72dpiEen tafeltje op maat, gedekt met een servies en bestek passend bij de kindermaat en de meisjessmaak die in commercieel opzicht meer de smaak van de speelgoedfabrieksdirecteur was, stond opgesteld onder de oude beuk die veel schaduw gaf en waar je het mooiste zicht op de tuin had.
Van alle kanten hoorde je het gekwetter en het zingen van de vogels en er woei een zacht windje,  de tuin strelend met alles en iedereen dat aanwezig was. Het was eind juni en de bloemenpracht begon haar top te bereiken, een melange van bloemengeuren verried dat men zich hier niet aan de hoofdstedelijke Wibautstraat bevond. De stilte voegde zich naar de open ruimtes die in deze weldadigheid zich beschikbaar stelden om haar te mogen ontvangen. De vrede leek gegarandeerd.

Net op het moment dat Marliesje die ook vaak Liesje werd genoemd, bezig was met het inschenken van een kopje thee, werd zij opgeschrikt door een soort gekrijs. Het scheelde niet veel dat zij van schrik het porseleinen theepotje uit haar hand liet vallen. Krampachtig wist zij de situatie te redden en zonder geknoei schonk zij haar kopje vol.

“Stel je eens voor dat de theepot uit mijn handen was gevallen en alle thee over het tafeltje heen was gestroomd” dacht het meisje.
“Of erger nog, dat die gloeiend hete thee over mij heen was gekomen…..” Angststoornis.
Liesje rilde bij die gedachte. “Gauw maar verder eten”, dacht het kind en met een sombere uitdrukking op haar gezicht probeerde ze het ontbijt voort te zetten.

Somber was ze al de hele ochtend, depressie, logisch, want haar ouders waren die dag al vroeg op reis gegaan en dat beviel Liesje niet zo. Ze voelde zich erg eenzaam, verlatingsangst, en ook wel een beetje bang, angststoornis, verdriet overmeesterde haar en tranen biggelden over haar wangen. In deze stemming kon Liesje geen hap door haar keel krijgen, anorexia nervosa, maar honger had ze wel. Ze begon een beetje weg te dromen en te fantaseren, dissociatieve persoonlijkheidsstoornis, maar dat deed ze wel meer als zij zich eenzaam en een beetje zielig vond. Zelfmedelijden. Na een tijdje bedacht ze dat zij beter haar lievelingspop kon halen om wat gezelschap te hebben.

Enkele minuten later zat Daisy, de liefste pop allertijden, projectie, naast Liesje aan het ontbijttafeltje in de groene en ook zeer bloemrijke tuin van het landhuis, een pronkstuk van het adellijke geslacht Ter Blijt, waar Liesje het nu alleen moest zien te rooien. Ze genoot erg vaak van de tuin waar zij lekker in kon spelen. Wel erg groot was de tuin, agorafobie, als zij deze vergeleek met de tuintjes van haar vriendinnen. En omdat Liesje erg sociaal was, kon zij zich wel voorstellen dat haar vriendinnetjes tegen haar opkeken met zo’n tuin en huis. Megalomanie. In zo’n tuintje van één van haar vriendinnen vond Liesje het ook wel prettig, maar ook wel erg klein. Claustrofobie.
Met Daisy was het altijd fijn. Liesje voerde dan ook hele gesprekken met haar. En wat er dan al niet naar buiten kwam. Ongebreidelde fantasie. Ongelofelijk. Een rollenspel, bijna echt. Meervoudige persoonlijkheidsstoornis.

Liesje merkte niet dat Oom Jacob die tegenover Liesje woont zachtjes de tuin in geslopen was om te kijken hoe het met haar ging. Paranoïde.
Voorzichtig naderde Oom zijn nichtje, hij wilde haar niet laten schrikken. Ze merkte hem op en begroette hem.
“Hai Oom!”, stamelde het meisje nog enigszins in de ‘roes’ van haar spel met Daisy.
“Dag schat, hoe gaat het met je, is het niet te eenzaam hier? Zullen we niet even gezellig samen zijn?” Incest.
“Het gaat wel, het is wel erg saai zonder mama en papa, wanneer komen zij weer terug?”
“Over een week en af en toe kom ik eens kijken hoe het met je gaat.”
“O”, zei het kind bijna onverstaanbaar met teleurstelling in haar stem en wendde haar hoofd af. Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis.
Huilerig vroeg het kind waar heen haar ouders gereisd waren.
“Ze zijn een weekje naar Dromenland”.
“Echt waar? Pseudologia-phantastica. “Dat kan niet, zeg het nou ehecht!”
“Nee, ik maakte maar een grapje, niet dit soort dingen al te letterlijk nemen. Ze zijn naar Koeterwalië, naar Tante Sujet.” Confabulatie.

Oom Jacob keek naar zijn bedroefde nichtje en sprak:

“Toe Marliesje, het komt wel goed, je bent maar tijdelijk alleen en ik ben er ook nog. Eet nog even wat en denk er aan dat je zo dadelijk naar school moet gaan.”
Het meisje begon met lange uithalen hard te snikken, hysterie, en legde haar hoofd op haar gekruiste armen die zij op tafel te ruste had gelegd.
“Nee,” kermde ze, ik wil niet naar school, ik wil hier blijven, met Daisy!” Oppositioneel opstandige gedragsstoornis.

Oom Jacob is een verstandige man en hij weet goed met kinderen om te gaan. Hij troost zijn nichtje en brengt haar naar school.

In de klas is Marliesje erg stil en staart verdrietig voor zich uit. Juffrouw Lettie merkte het op en vroeg haar wat er aan scheelde.
Marliesje begon te snikken en hakkelend –stotterstoornis- (dat gebeurde nooit) vertelde zij over haar leed. Slachtofferrol. Sommige kinderen in de klas beginnen te lachen en Marliesje voelt zich kleiner worden. Zij durft niets meer te zeggen uit angst dat zij, weer uitgelachen wordt. Sociale fobie.
Juf wist het meisje te troosten en de les kon beginnen. Rekenles.

Rekenen kon Liesje erg goed, maar deze morgen lukte het niet om de rekensommetjes zonder fouten te maken, zij kon zich niet goed concentreren. Concentratiestoornis. Ze leverde het vel met de sommen bij Juf Lettie in en wachtte vol spanning af hoe de beoordeling uit zou vallen. Afhankelijkheidsstoornis. En dat viel niet mee. Negen fouten maar liefst. Rekenstoornis.
De juf wilde Liesje spreken, want dat was een ernstige toestand met dat meisje.
En dat gebeurde ook. Tijdens het eerste speelkwartier was er de gelegenheid om het meisje te spreken. Aan het einde van het gesprekje gaf Lettie een brief mee die zij aan haar huisarts moest geven, want dit patiëntje moest met spoed behandeld worden.

Even later stond Liesje met de brief van de juf buiten de school wat bedremmeld om zich heen te kijken. Half verdoofd van verdriet, angst en verwarring wist zij even geen raad in dit moeilijke ogenblik. Treuzelend liep zij met de brief in haar hand naar het huis van oom Jacob. Hij moest die brief lezen die voor de huisarts bestemd was, dat had juf gezegd.

Al tien minuten later, gelukkig was het niet ver lopen, arriveerde zij bij het huis van haar oom. Liesje belde aan, maar na een tijdje werd er nog steeds niet opengedaan. Nog eens bellen. Weer geen reactie. Wat was er aan de hand? Hoe kon dit? Liesje begon zich van alles af te vragen. Paniekstoornis. Stond zij wel bij de juiste deur aan te bellen? Desoriëntatie. Zij hoorde haar hartje kloppen en haar lijfje verstarde.
Plotseling werd het duidelijk: oom was nog niet thuis. Het was nog te vroeg om bij haar oom aan te bellen. Liesje vond zichzelf een stommerik. Hoe kon ze zo dom zijn, vroeg zij zichzelf af. Minderwaardigheidscomplex.

“Wacht eens even”, dacht het meisje nadat zij bij de voordeur van oom Jacob had staan nadenken, “ik kan ook via de achterdeur naar binnen, maar zou oom dat wel goedvinden?” Crimineel gedrag.
Net op dat moment kwam er een man aanlopen, het was…..oom Jacob!
Er volgt een hartelijke begroeting, maar Jacob sprak wel zijn verbazing uit over het vroege tijdstip dat Liesje uit school is.
“Ik mocht eerder weg van de juf en moest u deze brief geven”.

De man pakte de brief aan die zijn nichtje hem overhandigde.
Na het lezen van de brief begreep oom op dat zijn nichtje plotseling nogal gestoord geworden was en met een ernstig gezicht sprak hij zijn nichtje toe.
Oompje schraapte zijn keel en met een gedempte en met een ietwat geknepen stem vertelde hij Liesje dat zij ziek, ja gestoord geworden was en onmiddellijk naar de huisarts moest gaan en hem deze brief moest geven.
Het meisje begon daarop hard te huilen en bijna buiten adem en met grote uithalen lukte het net om duidelijk te maken dat zij zich niet ziek voelde.
“Was ik maar dood”, schreeuwde ze het uit. Suïcidaal. “En Daisy ook!” Het verdriet werd erger en leek haast niet te stoppen. “Ik ben niet ziehiek!”
Jacob probeerde haar te troosten, maar het lukte niet.
“Marliesje zo kan dit niet verder, we kunnen zo niet aan de deur blijven staan,” sprak de man nu met wat ergernis in zijn stem.
“Hier heb je een zakdoek, veeg je tranen af, ga naar de dokter en stel je niet aan!” -theatrale persoonlijkheidsstoornis- beet de man kordaat het meisje toe.
Liesje veegde haar tranen af en na een diepe zucht en een glaasje water gehoorzaamde zij en ze holde zo snel zij kon met de brief naar dokter Van Geest die niet ver weg woonde.

Enkele minuten later kwam zij bij de praktijk van dokter Van Geest aan.

De dokter schrok op van zijn bureau en zag dat Liesje hijgend met haar tong uit haar mond zijn spreekkamer in rende, Gilles de la Tourette.
De dokter kalmeerde haar en stuurde het kind voor de goede orde direct naar de wachtkamer.
“Typisch zo’n ADHD-kind”, dacht de dokter, “maar wel een leuk kind”. Pedofilie.
Het duurde niet lang voordat het meisje, maar nu met toestemming, bij de dokter in zijn spreekkamer zat.

De dokter las de brief van juf Lettie, legde hem met een brede grijns voor zich neer en sprak:
“Beste Liesje, ik kan mijn lach haast niet inhouden, gelukkig dat ik je goed ken, maar deze brief is door een gek geschreven.”
Die juf van jou, het spijt mij dat ik het zeg, is werkelijk niet goed bij haar hoofd en ik verklaar je volledig gezond!”
“Ben ik dan niet gek dokter, maar…”
“Liesje ga naar huis, ik bel je oom wel even en zal de juf Lettie schrijven dat jij een heel gewoon gezond meisje bent. Juffrouw Engel, wilt u even de volgende patiënt roepen.”

Juffrouw Engel, de assistente, verliet de spreekkamer en nam Liesje aan haar hand mee.
Beiden liepen zij langs de wachtkamer en het meisje zag nog net dat daar Arlette Bokkinga in een tijdschrift zat te lezen. Wat leek zij erg op de juf, zeg.
Liesje zei niets en  een moment later stond ze weer op straat.

Onderweg  naar huis telde Marliesje de stoeptegels om er zeker van te zijn dat er geen één verdwenen was.

© Johan Wilgenbos, voor Culturele Verschijnselen,  2015-2017

¹ Johan Wilgenbos is oprichter van het Wilgenbosinstituut.

Ook zeer interessant, maar sinds gisteren ergens via het web gevonden:

http://www.nieuwezijds.nl/Boek/9789057123801/Terug-naar-normaal/

9789057123801_S

Een boek, en ik citeer nu van dezelfde webstek:   “Waarom is er zoveel te doen over DSM-5, de nieuwe editie van het handboek voor psychiaters en therapeuten? Omdat de DSM de grens bepaalt tussen wat normaal en gestoord is, en DSM-5 die grens radicaal verschuift. Miljoenen normale mensen krijgen straks het etiket van een stoornis opgeplakt. Dit leidt tot onnodige, dure en soms gevaarlijke behandelingen van nieuwe ‘patiënten’ en heeft vele maatschappelijke consequenties, bijvoorbeeld voor verzekeringen, onderwijs, rechtspraak en toegang tot zorg.”

 Waanzin 1, Maatschappelijke Stoornissen

Om vast te stellen aan welke soort waanzin u lijdt, welke stoornis u heeft, hoe gek u bent, knetter, kierewiet, dol of dwaas, fobisch, totaal geschift, nietandersomschreven, ontspoord, ontregeld, zot of vreselijk, zuchtig en verslaafd, kriegel, lijp of maf, niet goed bij je hoofd, krankzinnig, totaal geflipt of de weg kwijt:  het staat allemaal omschreven in de Bijbel der Psychiatrie: het DSM: Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (vertaling: diagnostisch en statistisch handboek voor psychische stoornissen).

Ik vond dat er een alternatieve versie moest komen, omdat ik van mening ben dat de maatschappij knettergek is. Daarom treft u hier alvast een pagina met 20 stoornissen aan van mijn bescheiden boekwerkje waar  meer dan 100 stoornissen in vermeld staan. Het is  te bestellen via mijneigenwerk@antenna.nl van Culturele Verschijnselen.

Johan Wilgenbos, maart 2015

De eerste twintig stoornissen

 

Een actuele versie (februari 2017) van de lijst

DSM IV copy JW 2016

samengesteld door Johan Wilgenbos kunt u bestellen via mijneigenwerk@antenna.nl .

 De Aandacht

Nieuwjaarskaart DE AANDACHT LEVENSDOELEN copy 10 (8,5x18) WNPLK DEFEn…, al afgerekend met 2014 ?

De bisschop van Myra

Sinterklaas

De Goede Sint (2)

Vandaag is het 6 december, de naam- en sterfdag van de bisschop van Myra. Een citaat uit Wikipedia:

De naamdag van de heilige is 6 december. De viering van Sint-Nicolaas’ naamdag is waarschijnlijk in het verleden samengevoegd met de viering van een Germaans feest, waarschijnlijk de Wilde Jacht van Wodan, en deze figuur is als Sinterklaas de centrale figuur geworden in het kinderfeest dat op 5 december (“pakjesavond” in Nederland) en op 6 december (de feitelijke feestdag en pakjesdag in België) in respectievelijk Nederland en België en o.a. Polen, Roemenië en Tsjechië wordt gevierd. Ook in sommige delen van Duitsland, direct langs de Nederlandse oostgrens kent men een vorm van het St. Nicolaasfeest.¹

De Goedheiligman is vertrokken en viert vandaag  in België zijn naamdag. Ik vermoed, dat de Sint opgelucht ons kleinzielige Calvinistische en huichelachtige landje verlaten heeft. Fluisterpiet liet mij weten dat de Sint er serieus aan denkt om de noordelijke Nederlanden nimmer meer te bezoeken.

Via fluisterpiet kreeg ik een Pietendicht in handen en ik wil u de tekst niet onthouden:

6 december ’14

Zwartepietendicht

“Een zakkendrager die in kolen werkt,
moet den schoorsteenveger zijn zwartheid niet verwijten”

“De duivel is zo zwart niet als men hem schildert”

“De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet”

Ook dit jaar bezocht de Sint de Lage Landen
 Maar hij huiverde en klapperde met zijn tanden
 Want het landje aan de Zuiderzee
 Is ziek geworden, - o jee!
Betuttelaars zijn aan de macht
 Zij maken iedereen verdacht
 Zij spelen hun sluwe spel
 Zwartgallig en duister - dat is het wel
Ze spelen met een valse kaart
 Bedrog is ó zó de moeite waard
 De Schoppenboer wordt ingezet
 Verdeel en heers, luidt nu de wet
De goede Sint die schrok zich rot
 Zijn de Hollanders dan echt zo bot
 Zwarte Piet plots onbemind
 Tot groot verdriet van de goede Sint
Volk, schaamt u zich, o benepen geesten,
 Het zwart-witdenken van de meesten
 Kruip nu weg in uw donkere holen
 Houdt u zich lange tijd daar verscholen
En zing zo hard als u maar kunt
 Een flinke roede is u gegund
 Verneder uzelf maar als zwarte slaven
 U, gehoorzame knechten en gewillige braven!
U trapt massaal in één grote list
 Een afleidingstruc als u `t nog niet wist
 Want als u over Piet blijft zeiken en zeuren
 Dan kan het zomaar gebeuren
Dat van regeringswege gesnoeid wordt en gehakt
 En u aan alle kanten wordt gepakt
 Sta dan niet gek te kijken
 Dat men uw geld geeft aan de rijken
Doe precies wat men u zegt
 Al is het gelogen of juist oprecht
 Laat de Angst uw leven bepalen
 Al zult u daar een prijs voor moeten betalen
Toch gooit Sinterklaas Fatsoentje
 Zoete koek in uw schoentje
 Dank u Sinterklaasje
 Gegroet, o huiche- laarsje!
Sint Nicolaas en zijn Zwartgemaakte Pieterbaas

PS.

En vergeet vooral niet uw vaatdoekje
niet uit te wassen, dat is beter dan uw handen in onschuld te reinigen.

Zwarte Piet is slimmer dan u, hij strooit pepernoten en u met het geld.

 Het is beter om in het spel Monopoly de Kalverstraat te kopen, dan er zelf doorheen te lopen.

Meer over Zwarte Piet: http://zwartepietgeschiedenis.weebly.com/

 ¹Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Nicolaas_van_Myra

² Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Sinterklaas

 

© Adelbrecht van Herik voor Culturele Verschijnselen 2014-2017

 

 Chaos

door Wederik van Geel

 © Wederik van Geel 2014-17

Niets

Chaos wordt wel voorgesteld als een bodemloze leegte waar alles eindeloos ‘valt’; niet naar beneden, want er is geen enkele oriëntatie mogelijk, maar alle kanten op¹

Leegte² en het Niets³ zijn samenhangede begrippen waar ALLES nog steeds niet over gezegd is.  Wordt vervolgd.

¹Citaat uit Wikipedia over chaos.

²Leegte en ³Niets zullen nog behandeld worden.

Spiegelogie, Fanclubs en Synchroniciteit

Door Jacob Ter Blijt

In vroegere tijden,  leefde ik in een ander soort bewustzijn. Een ander soort werkelijkheid, de werkelijkheid van depressiviteit en angst. Het was een periode van een ander soort bewustzijn dan nu.  Dat was Die Tijd.

Ik was en ben  geïnteresseerd in ‘zaken van de geest’,  zaken wat men nu voor het gemak in vergaarbak ‘spiritualiteit’ dumpt. Zo ontdekte ik in Die Tijd een webstek met de naam Innerned en las daar een artikel over Spiegelogie. Dat was mijn eerste kennismaking met dit fenomeen. Ik was, zoals ik zei nogal depressief, ik geloof dat de inhoud van dit artikel niet in zijn geheel tot mij doordrong. Wel dacht ik dat het onmogelijk zou zijn om al ‘dat positieve mooie’ te bereiken. “Dat kan nooit, dat is onzin”, was mijn gedachte.

Vorig jaar nam ik op uitnodiging van een vriend deel aan een gezamenlijke maaltijd bij een soort volkskeuken. Na afloop van de maaltijd zei een  één van de gasten, terloops, dat zij die avond naar haar clubje zou gaan. Bij mij ging een licht op en vroeg haar of zij een fanclubje bedoelde. Dat was zo.  Ik heb het hier over het fanclubspel, het beoefenen van Spiegelogie.

Niet zo lang daarna zat ik bij haar in het fanclubje. Ik deed twee keer mee, maar ik voelde mij niet thuis in het rumoerige clubje waar ik uiteindelijk ook niet als een echte fan behandeld werd. De fanclubs liet ik met rust.

Totdat ik geheel onverwacht zo begin september afgelopen jaar een bericht ontving van iemand, die zeer dichtbij nog wel, nagenoeg om de hoek, opnieuw een fanclubje was begonnen. Ik ging er heen en het beviel mij zeer. Het clubje bestaat nog steeds en is groeiende, maar nieuwe fans zijn van harte welkom!

Het middel van Spiegelogie is energie. In een fanclubje werken wij met energie. Uitgangspunt is dat alles en iedereen uit energie bestaat en dat je daarom ‘het universum’ kan beïnvloeden en je weer macht over je eigen leven kunt (terug) krijgen.

De sterkste vorm van energie is ‘liefde’. In een fanclub bejegen je de ander met onvoorwaardelijke liefde, dat is de kracht die wij allen bezitten. Het gaat om gevoel, om gevoelsenergie. Als je ‘liefde’ inzet, dan zul je merken dat dit zijn weerslag zal hebben.

Het gaat om onvoorwaardelijke steun.

Het wordt duidelijk als je het handboek Spiegelogie van Willem de Ridder leest of Het leven als sprookje beluistert (zeer aan te raden!). Beide titels zijn in de serieuze literaire- of bewustzijnsboekhandel verkrijgbaar.

Motto: “Het is nooit te laat voor een gelukkige jeugd!”

handboek999spiegelogie copy

© Uigeverij de Zaak

Ik ga nu niet het spel uitleggen, maar ik wil graag één van de frappantste onderdelen noemen en dat is het doen van ‘bestellingen’. Je kunt in een fanclubje gesteund worden in het doen van een wens. Dat kan materieel of immaterieel zijn, maar wel belangrijk is dat je de wens, de bestelling ook werkelijk voelt. Het is bijna net zo eenvoudig als het bestellen van een cappuccino, om maar een voorbeeld te noemen. En mijn ervaring is dat de bestelling ‘gehoord’ wordt. Het klinkt misschien ongelooflijk, maar ga het maar aan en je zult zien, ervaren, dat je meer invloed op je leven hebt dan je denkt.

Hoe werkt dat dan?

Als je dat leuk vind kun je naar allerlei verklaringen zoeken, maar de werking van het ‘universum’ valt niet eenvoudig te verklaren. Je kunt gerust aannemen dat het werkt en het er dan verder bij laten zitten. Wel is mijn bevinding dat ‘synchroniciteit’ een rol speelt.

Dit verschijnsel wordt ervaren als ‘meer dan toeval’. Het komt vaker door dan je bewust bent, maar het is net zoals intuïtie, telepathie, voorgevoelens en helderziendheid een vrij veel voorkomend fenomeen. Het is mogelijk om je te oefenen in deze verschijnselen en wonderen lijken te gebeuren. Jammer dat het ervaren, het meemaken van wonderen zo als ongewoon bestempeld worden, ze horen bij de kinderwereld vindt men. Maar ze horen gewoon bij de mensenwereld.

Synchroniciteit is dat er een reeks van toevallige gebeurtenissen dicht bij elkaar of tegelijkertijd plaats kunnen vinden en dat zij (mogelijkerwijs) een betekenis met zich meedragen die van belang is voor de persoon die ze meemaakt, al hoeft dat nog niet direct duidelijk te zijn. Ik geef nu een eenvoudig voorbeeld.

Er zijn twee columnisten die ook voor dit weblogboek artikelen schrijven. Maria Distel en Simon Trap. Eén maal heeft een zekere Maria Trap mee gedaan met mijn clubje. Echt waar! En, zo vertelde zij, dat als zij als jongen geboren zou zijn de naam Simon gekregen zou hebben. Ook echt waar!  Dit is synchroniciteit.

Als je nieuwsgierig bent geworden dan kun je het boek lezen, de Cd’s beluisteren of eerst eens kijken bij  de webstek van Willem de  Ridder  of  www.fanclubs.nu .

Veel succes!

© J. Ter Blijt maart 2014

PS. Het is bijna Boekenweek  , wellicht een idee om het Handboek aan te schaffen.

PS. 2 Ik ben geen promotor van De Zaak of WdR, of het CPNB ik heb er geen banden mee, maar wel met mijn fans!

© Jacob Ter Blijt/Cult. Versch. 2014

 Het nieuwe jaar

Het is vandaag 2 januari en de kruitdampen maken plaats voor uitlaatgassen en andere stedelijke geuren. Nog even kijk ik achterom, een jaaroverzicht is zinloos en nooit compleet. En bovendien, waarom zou ik het afgelopen jaar opnieuw willen doen?

Even terug kijken kan geen kwaad, maar niet al te lang, want daar word ik te melancholisch van. Maar dit moment bestaat niet zonder wat er geweest is en ik en jij zijn wie we zijn dankzij ons verleden.

De pest is misschien dat men zoveel waarde hecht aan een datum die 1 januari genoemd wordt en dat er massaal zo´n heisa van gemaakt wordt.

De spanning en ontregeling die dat bij mij teweegbrengt. Dat is het. En omdat de ´feestdagen´bij mij  nu eenmaal anders verliepen dan in voorgaande jaren veroorzaakte dat een soort surrealistische ervaring, maar uiteindelijk ontstond er een vorm van acceptatie dat het was zoals het was.
Zodat ik zonder al te veel weg te kwijnen in eenzaamheid mijn oudejaarsavond beleefde.  Gelukkig kon ik om twaalf uur mijn buren van enkele huizen verder op  omhelzen en ze het allermooiste toewensen en stonden wij in de miezerende regen en  een glaasje bubbelwijn naar het overvloedige vuurwerk te kijken. Ook Buitenveldert deed wat dat betreft mee, zoveel is nu wel duidelijk.

Proost !!!

© W. van Geel, december 2013

‘HET EINDE NADERT’

En het komt steeds dichterbij, het einde van dit jaar, het einde van dit uur, het einde van deze avond en deze dag. Ook het kerstdiner heeft zo’n zijn einde en het ‘Einde’ heeft een kerstdiner. Voor de vrijwillige medewerkers. Vorig jaar op 21 december 2012  hebben wij nog het ‘Einde van de Wereld’ gevierd en wij bestaan nu nog. Dit bootrestaurant is gevestigd in het voormalige vrachtschip Quo Vadis.

Vanaf 13 mei 2011 exposeerde ik hier met een serie foto’s die het einde van de sloop van het PTT-gebouw liet zien. Voor mij het begin om bij het ‘Einde’ te gaan serveren, lopen, zoals wij dat hier op de Quo Vadis zeggen.

Untitled-3-copy-1024x772

De dag erna, 14 mei 2011 naderde het einde voor Galerie van Dieten 

en er volgden er meer,

Zoals galerie RudolfV in de Kerkstraat, dat gebeurde op 1 maart van dit jaar. Het einde is reeds door de tijd voorbijgestreefd voor het Tropentheater en sinds vrijdag ook voor het kunst-  en cultuurprogramma de Avonden van de VPRO.   Er komt een nieuw programma dat Nooit meer Slapen gaat heten, maar wat mij betreft wordt dat Nooit meer Luisteren.

Het einde zal ook naderen voor De Valreep, in ieder geval voor de moestuintjes, waar ik er één van heb.

‘HET EINDE NADERT’ en het komt steeds dichterbij, kent u die uitdrukking, ik lijk DS. Gremdaat wel.

Cathelijne (medewerkster van ‘Het Einde’), het is inderdaad beter om geen oude koeien of andere dieren uit de sloot te vissen, maar ik kon het niet laten, en ik zal nu niet meer doorgaan, maar mijn blik op de toekomst werpen al zal dat slechts in verbeelding zijn.

Ik kom hier plotseling op, omdat ik geïnspireerd raakte door de onderstaande kaart.

kerst-2013

© Cathelijne Beijst 2013

Je kunt ook zeggen dat het Begin nadert. Van een nieuw jaar, nieuwe plannen, een nieuwe tentoonstelling met foto’s van mij, een overvloed aan mogelijkheden dient zich aan.

Het begin nadert, maar het begin van wat? Want de tijd die niet bestaat, maar wel het eeuwige NU blijft zich aandienen en vloeit schijnbaar voort. Het Nieuwe kan je zelf creëren, als je maar erin gelooft. Ik kan uit ervaring vertellen dat deze levensinstelling werkt.

Gisteren, en nu toch even een klein oud koetje uit de sloot redden, want zij keek zo treurig en stond er zo onbeholpen bij.  En trok het arme dier uit de sloot en ik was blij dat ik het gedaan had. Zij keek mij aan en het leek er op dat haar blik rustiger was.  Alsof zij mij iets te zeggen had.

Het vreemde was ook dat op haar rug een kikker zat die ik tegelijkertijd had meegevist. Deze kwaakte dat wij ‘vooral onze liefdevolle inwendige stem moeten laten horen’. KWAAAK.

Daar ben ik het helemaal mee eens. Probeer maar….

Het koetje loeide mij zachtjes toe en voor mij was de boodschap duidelijk.    Alsof zij wilde zeggen dat ik door een simpele gedachte die ik gisteravond had het geluk voor vandaag gecreëerd had. Gisteravond werd mijn fiets gestolen, maar een stemmetje in mij zei dat ik hem wel weer terug zou krijgen of vinden. Vanmorgen belde mijn buurman aan en zei mij dat hij mijn fiets gevonden had…           Hij was in de struiken naast mijn huis geworpen en ongeschonden tevoorschijn gekomen.

En meer verklap ik niet. Daar is geen beginnen aan. Ik nader nu het einde van dit verhaaltje, maar er is altijd nog ‘Het begin van Alles’, Het Einde van de Wereld. Al is dat ook niet Alles, maar wel een Begin.

Ik wens jullie een mooie Kerst en gelukkig en Gezond Nieuw Jaar!

© J. T. B, MEW, december 2013

 Beste dominee,

Ik raakte van de week ge-inspireerd door de actualiteit en moest gelijk aan u denken. Ik ben een groot bewonderaar van uw preken en ik heb toen meteen al geprobeerd om er eentje in uw stijl te schrijven.

Ik heb geen krant of TV, heb wel eens u zien optreden of een enkel filmpje heb ik wel eens gezien, maar verder weet ik niet waar u zich momenteel mee bezig houdt. Dus welke actuele zaken er in uw preken besproken worden, daarvan ben ik niet op de hoogte. Mogelijkerwijs heeft u geheel onafhankelijk van mij de ‘Zwarte Pietenkwestie’ besproken. In ieder geval heb ik het gedaan en ik wil u niet onthouden van mijn schrijfsel.

Ik ben benieuwd naar uw reactie.

Met hartelijke groeten,

Maria.

Ds. Gremdaat

(een bijdrage van Maria Hoogenkamp)

31-10-13

‘De Zwarte Piet doorspelen?’, kent u die uitdrukking?

‘De Zwarte Piet doorspelen?’

Ik moest daar aan denken toen ik plotseling op TV een vrouw, ik schat haar tussen de 20 en 50 jaar, zag.Deze vrouw, die zichzelf een mensenrechtenonderzoekster van de VN noemt vindt dat wij het Sinterklaasfeest moeten afschaffen omdat het feest ‘racistisch’ zou zijn?.

Ik zag haar spreken en ik ging wat meer rechtop zitten. Ik wist niet wat ik hoorde. De spanning steeg, maar ik bleef kalm. Hoorde ik daar wat ik eigenlijk niet wilde horen? Ik was VERBAASD.

“Het moet maar eens uit zijn met die Nederlanders en hun Sinterklaasfeest?”, zo betoogde zij.      “Het is een racistisch feest en dus moet het onmiddellijk verboden worden, het liefst nog vóór de intocht op 16 november in Groningen!? “

Ik kon mijn oren niet geloven weet u wat ik toen dacht?

“Straks komt er iemand anders van commissie zus of zo, of van dit of dat die om wat voor reden dan ook elk volksfeest wil afschaffen, want er is altijd wel iemand die zich beledigd voelt. “

Het doet er niet toe of tradities al honderden jaren bestaan, nee, we schaffen het gewoon af.

Geen Sinterklaas, Sint Maarten, Kerstmis of Pasen, weg ermee! Oud en Nieuw, een lachertje toch! Verjaardagen, kom nou toch! We zijn in dit land toch al alles aan het afschaffen, dus je kunt net zo goed Sinterklaas met één pennenstreek tot geschiedenis maken?

Afgelopen week stond ik wat te dromen voor een winkeletalage van speelgoedwinkel Zus & Zo, toen er plotseling op mijn rug getikt werd. Het was meisje, van, ik schat haar zo?n acht en driekwart jaar die om mijn aandacht vroeg. Ze keek mij met vuur in de ogen aan en zei vastberaden: ?Dominee, u bent een racist?                Ik was nogal geschrokken van haar beschuldiging, maar wilde wel naar haar luisteren.

Het meisje herhaalde haar zin en ik besloot er op te reageren. Ik was nieuwsgierig naar haar argumenten, want zoiets zeg je niet zomaar.         Het meisje liep er niet voor weg en beantwoordde mijn vraag. ?Nou dominee, ik zie een donkere veeg op uw gezicht en dacht dat u op een Zwarte Piet wilde lijken en een mevrouw op TV had gezegd dat dit racistisch is.

Een ogenblik wist ik niet wat te zeggen?  Ik schrok van haar antwoord en mijn adem stokte.  Ik kwam  weer op adem en sprak haar toe.

“Luister eens meisje, luister eens naar mij. Ik had net een kriebelig gevoel in mijn gezicht en veegde even met mijn hand om dat weg te krijgen en zo kwam die vlek in mijn gezicht. Maar ik denk dat ik die vlek maar laat zitten, kwaad kan het niet en het staat wel aardig.”

Het meisje keek mij verbouwereerd aan. Zij zweeg en plotseling stonden haar ogen minder fel en er leek wel wat zachtheid in haar blik te komen.

“Weet je dominee, zei het meisje zacht, het spijt mij zo dat ik u beledigd heb, u bent helemaal geen racist?”   Mijn domineeshart smolt. Vol vertedering keek ze mij nu aan en ze lachte nu zelfs een beetje. Na een diepe zucht maakte zij zich van mij los en liet mij alleen achter bij de winkel.

Zo zie je maar weer, het ene moment ben je een racist, en even later ben je het niet meer.

Ik stond naar mijn spiegelbeeld in de etalage te kijken en zag de veeg in mijn gezicht.                         Een dominee met een veeg in zijn gezicht.

Even later, ik stond weer wat in de etalage te turen en ik voelde nogmaals een tik op mijn rug en dacht dat het meisje terug gekomen was omdat zij nog iets wilde zeggen.

Nog voordat ik mij omdraaide bleef ik verstijfd van schrik naar de weerspiegeling in de etalageruit staan kijken. Ik zag twee politieagenten staan in een houding die deed vermoeden dat zij mij wilde arresteren. Ik draaide mij om en ik wist niets te zeggen.

Eén van de agenten herkende mij onmiddellijk en schraapte met zijn keel voordat hij het woord nam.

“Maar Dominee, bent u het! Wij waren op zoek naar een pedofiel en omdat u met een klein meisje contact had dachten wij?” Het was weer even stil en ik wist me geen raad met deze beschuldiging die toch een vergissing bleek te zijn.

Hebt u dat ook wel eens? Het ene moment ben je een pedofiel, en even later ben je het niet meer. Het ene moment ben je een racist, en even later ben je het niet meer. Maar je krijgt wel de Zwarte Piet toegespeeld.

Dan word je totaal zwart gemaakt. Het ene moment ben je verdachte en word je beschuldigd van dit of dat en zus en zo, en even later ben je het niet meer.

Het ene moment ben je nog UNESCO-kandidaat en het andere moment ben je het niet meer.

Ben je net samen Sinterklaas aan het vieren, even later gooit er een vrouw van de VN, die op persoonlijke titel handelt, alsof zij de VN zelf is, even later gooit zo’n vrouw net op het moment dat je vol vreugde je kadootje aan het uitpakken bent roet in het feest.

En meteen is het land te klein. Kent dat ook van thuis? Dat het land of het huis of de kamer zoals sommige mensen zeggen te klein is?

De meningen vliegen over en weer en men schreeuwt het van de daken.

En de mensen vragen dan ook meteen:? Dominee, wat vindt u er nou van, u geeft altijd zulke wijze antwoorden (ahahahahohhhohoho)?.

En weet u wat ik zei? Dat ik mij meer zorgen maak over het racisme van alle dag, het racisme van de straat en dat we beter naar onszelf kunnen kijken en niet hypocriet ja knikken als een juffrouw van de VN het Sinterklaasfeest racistisch vindt. Dat het gescheld op elkaar maar eens afgelopen moet zijn.

Ik wens u een prettig etensmaal met veel pepernoten en spekjes en stukjes knolraap er in.

Dank u wel.
Copyright © M.H./MEW 2013

Beste dominee,

Ik kan mij voorstellen dat u het in deze donkere dagen het erg druk hebt met het brengen van het licht in de harten van de mensen, maar ik vind het jammer dat u mij nog steeds geen antwoord heeft gegeven.

Ik vraag u of u alsnog mijn stukje wilt lezen……het is al bijna Sinterklaas…..

13 Dec 2013

Dag Maria,
excuses voor het late beantwoorden van je mail maar het was en is
inderdaad erg druk. Ik heb inderdaad al een aantal keren op de
jaarlijkse zwarte piet discussie gereageerd. In 2012 met ‘zwarte piet
is lief’ en ook dit jaar heb ik voorgesteld om de intocht met
honderden verschillende zwarte, witte, rode, oude, jonge,
psychotische, lange en korte pieten zodat het eens soort Poolse
Landdag wordt rondom de sint.
Maar jouw bijdrage is ook erg leuk en inhoudelijk.
Schrijf je veel?
En nu, op naar Kerst, zou ik zeggen.
vriendelijke groeten,

ds E. Gremdaat

©  M. H. 2014